Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

Εκπληκτικές εικόνες!

Μου τις έστειλαν και τις αναδημοσιεύω. Η κάθε εικόνα, με το δικό της τρόπο και για το δικό της λόγο, είναι μοναδική κι εκπληκτική. Απολαύστε!

Μαδρίτη, Ισπανία

Τα γραφεία της εταιρίας Selgas-Cano. Χωρίς σχόλιο...

Ντουμπάι

Θέα από τον ουρανοξύστη Burj Halifa. Με ομίχλη και χωρίς. Ύψος 828 μέτρα, όροφοι 163!


Σύνορα Ολλανδίας-Βελγίου

 Περνούν δίπλα ακριβώς από ένα καφέ(;!)

Σκάγκεν, Δανία

 Βρίσκεται στο βορειότερο άκρο της Δανίας, όπου η Βαλτική Θάλασσα συναντά τη Βόρεια Θάλασσα. Τα νερά των δύο θαλασσών δεν αναμιγνύονται, σχηματίζοντας αυτή τη διαχωριστική γραμμή.

Επαρχία Σάντουν, Κίνα

 Η μεγαλύτερη υπερθαλάσσια γέφυρα του κόσμου, με μήκος πάνω από 36 χιλιόμετρα και πλάτος οκτώ λωρίδων.

Γαλλία

Εντυπωσιακό μνημείο του καλλιτέχνη Μπρούνο Καταλάνο.

Κίνα

Το μεγαλύτερο μποτιλιάρισμα που έχει ποτέ δημιουργηθεί: 260 χιλιόμετρα μήκος!

Σεούλ, Νότια Κορέα

Η γέφυρα Vapro.

Βραζιλία

Λουξ κατοικίες δίπλα σε φαβέλες, ή αλλιώς τα σύνορα μεταξύ πλουσίων και φτωχών.

Σικάγο, ΗΠΑ

Μπαλκόνι στον 103ο όροφο.

???

Ηλιοβασίλεμα μέσα από κύμα!

Μοντάνα, ΗΠΑ

Μη σας ξεγελάει η εικόνα! Τα νερά, αν και δεν γίνεται αντιληπτό στη φωτογραφία λόγω της απίστευτης καθαρότητάς τους, είναι στην πραγματικότητα πολύ βαθιά, σ' αυτή τη βορειοδυτική πλευρά της Πολιτείας.

Γαλλία

Πρέπει να έχεις πολλά κιλά ...... όχι μόνο για να ζεις εκεί, αλλά και για να τολμάς να βγεις έξω με αυτό τον καιρό να κάνεις τσιγάρο!

Μοντάνα, ΗΠΑ

Καταιγίδα, 2010.

Ντουμπάι

Ο ουρανοξύστης Crescent Moon Tower. Η αποθέωση του κιτς;...

Σίδνεϋ

Πάνω απ' την πυκνή ομίχλη...

Μαγδεβούργο, Γερμανία

Υδατοφέφυρα. Ή αλλιώς, ποτάμι πάνω από ποτάμι.

Γιβραλτάρ

Απλά πράγματα: ανάβει κόκκινο, περνάει αεροπλάνο! Ίσως το πιο ασυνήθιστο αεροδρόμιο στον κόσμο, όπου ο διάδρομος απογείωσης διασχίζει μια λεωφόρο (ή μήπως το αντίθετο;;;)


Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

"Το Τελευταίο Σημείωμα"

Δεν ήμουν από τους τυχερούς που είδαν την τελευταία ταινία του Παντελή Βούλγαρη σε πρώτη προβολή, όταν βγήκε στις αίθουσες τον Οκτώβρη της περασμένης χρονιάς. Ήμουν όμως τελικά από τους ακόμη πιο τυχερούς, γιατί παρακολούθησα μια σπέσιαλ προβολή λίγους μήνες μετά, στο νησί (και "δεύτερη πατρίδα" του σκηνοθέτη, κατά κάποιο τρόπο) που γυρίστηκε η προηγούμενη ταινία του "Μικρά Αγγλία", την Άνδρο. Και οι προβολές (δεν έγινε μία μόνο) ήταν "σπέσιαλ" για πολλούς λόγους. Γιατί η ταινία παραχωρήθηκε δωρεάν από το διανομέα Tanweer στην Κινηματογραφική Λέσχη Άνδρου! Γιατί έγιναν και πρωινές δωρεάν προβολές για τους μαθητές των λυκείων της Άνδρου! Αλλά κυρίως γιατί τις προβολές προλόγισαν οι ίδιοι οι δημιουργοί της ταινίας "Το Τελευταίο Σημείωμα", δηλαδή ο σκηνοθέτης Παντελής Βούλγαρης και η σεναριογράφος και σύζυγός του Ιωάννα Καρυστιάνη! Αλλά ακόμη και γιατί, μετά τις προβολές, ακολούθησαν και συζητήσεις των δημιουργών με τους θεατές! Μάλιστα, στην πρώτη απο τις τρεις βραδινές προβολές, την οποία και παρακολούθησα, ο κυρ Παντελής, ασυγκράτητος και χειμαρρώδης όπως πάντα, παραλίγο να μας αποκαλύψει πριν ακόμη η προβολή ξεκινήσει, ολόκληρο το στόρι της ταινίας! Και θα το είχε κάνει, είμαι βέβαιος, αν δεν τον είχε συγκρατήσει-σταματήσει δυο-τρεις φορές η κυρία Καρυστιάνη!

Για την ταινία μόνο καλά έχω να πω. Αν η "Μικρά Αγγλία" ήταν η πιο καλογυρισμένη ταινία του Βούλγαρη, ετούτη εδώ είναι σίγουρα η πιο μεστή και ολοκληρωμένη δημιουργία του. Είναι στην πραγματικότητα ένας άλλος, νέος Βούλγαρης, λες και δεν είχε πίσω του όλο το προηγούμενο έργο του, λες και ξεκίνησε μια νέα πορεία στον κινηματογράφο. Χωρίς να διαθέτει εδώ τα πλούσια, φυσικά και εσωτερικά, σκηνικά της προηγούμενης ταινίας, καταφέρνει να κρατήσει σταθερό ρυθμό και ομαλά κλιμακούμενη ένταση σε έναν, κυρίως, μόνο χώρο, αυτόν του στρατοπέδου Χαϊδαρίου όπου εκτυλίσσεται το μεγαλύτερο μέρος του σεναρίου, βασισμένου στην πραγματική ιστορία της εκτέλεσης 200 αντιστασιακών κομμουνιστών από τους Γερμανούς κατακτητές το 1944. Όσο η εξωτερική δράση είναι σχετικά περιορισμένη, χωρικά και χρονικά, τόσο πλούσια είναι η εσωτερική δράση, κυρίως των δύο αντιπάλων πρωταγωνιστών. Τα έντονα συναισθήματα, τόσο του Έλληνα διερμηνέα Ναπολέοντα Σουκατζίδη όσο και του Γερμανού διοικητή Καρλ Φίσερ, αποδίδονται εξαιρετικά από τους Ανδρέα Κωνσταντίνου και Αντρέ Χένικε αντίστοιχα. Ειδικά για τον πρώτο, ο οποίος είχε πρωταγωνιστήσει και στη "Μικρά Αγγλία", έχω να πω πως ήταν για μένα έκπληξη, με μια πολύ ώριμη ερμηνεία, με λεπτομερειακή απόδοση του χαρακτήρα και χωρίς καθόλου υπερβολή στο παίξιμο.
Η τελευταία ταινία του Βούλγαρη καταφέρνει να καθηλώσει πραγματικά το θεατή στις γεμάτες δύο ώρες που διαρκεί, χωρίς κοιλιές (κάτι που δυστυχώς ο σκηνοθέτης δεν έχει αποφύγει σε παλαιότερες ταινίες του), χωρίς κενά στο στόρι (η Καρυστιάνη έχει κάνει επίσης εξαιρετική δουλειά εδώ, με μια ολοκληρωμένη ανάλυση της ψυχοσύνθεσης κυρίως των δύο κεντρικών χαρακτήρων) και χωρίς (σχεδόν καθόλου) μελό. Το τελευταίο όμως σχεδόν δεν αποφεύγεται μόνο σε μία σκηνή, εκεί που ο πιτσιρίκος φωνάζει "Κοριτσάκι!". Υπάρχει, από την άλλη, έντονη συγκίνηση στη σκηνή της αποχαιρετιστήριας βραδιάς (κατ' εμέ η κορύφωση της ταινίας!), που οι μελλοθάνατοι τραγουδούν και χορεύουν, σα να θέλουν να ξορκίσουν το θάνατο, ή σα να ξημερώνει γι' αυτούς μια ακόμα συνηθισμένη μέρα. Η μόνη μου αντίρρηση αφορά τη slow-motion σκηνή των εκτελέσεων, λίγο τραβηγμένη σε διάρκεια και λίγο υπερβολική στη χρήση της αργής ταχύτητας, που παραπέμπει ελαφρά σε αμερικάνικη ταινία περιπέτειας. Θα αναφερθώ τέλος και στο εξαιρετικό μοντάζ της ταινίας, γρήγορο όπου χρειάζεται, πιο αργό και αφηγηματικό πάλι εκεί που χρειάζεται, ενώ εξίσου εξαιρετικό είναι και το ενδυματολογικό. Το σύγχρονο, ανανεωμένο πρόσωπο του Παντελή Βούλγαρη σε αυτή την ταινία του έρχεται να τονίσει και να συμπληρώσει και η πολύ καλή μουσική επένδυση από τον The Boy -δηλαδή το γιο του Αλέξανδρο.
Τώρα, σχετικά με τα γνωστά "θεματάκια" που προέκυψαν (ως συνήθως) σχετικά με την (μη) πολιτικοποίηση/κομματικοποίηση του έργου ή/και του δημιουργού του, έχω να κάνω ένα σχόλιο. Οι αριστεροί αυτή τη φορά κατηγόρησαν το Βούλγαρη ότι η ταινία του είναι αντι-αριστερή (!), καθώς (και αυτό είναι αλήθεια) σχεδόν καθόλου δε γίνεται αναφορά, και μόνο υπονοείται, ότι οι 200 εκτελεσθέντες ήταν όλοι στρατευμένοι κομμουνιστές (αναφέρονται απλά σαν αντιστασιακοί ήρωες πατριώτες), και θεώρησαν ότι με αυτή την παράλειψη γίνεται παραποίηση ενός πραγματικού και τεκμηριωμένου ιστορικά γεγονότος. Οι δεξιοί πάλι κατηγόρησαν το δημιουργό ότι έκανε μια (ακόμη) αριστερή ταινία, καθώς θεώρησαν ότι αφορά ξεκάθαρα την ιστορία κομμουνιστών αντιστασιακών. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι ο Παντελής Βούλγαρης και η Ιωάννα Καρυστιάνη θέλησαν απλά, χρησιμοποιώντας αυτή την αληθινή ιστορία, να δημιουργήσουν ένα έργο εθνικής (πραγματικής) συμφιλίωσης και, με αφορμή αυτό, ένα έργο ελπίδας και αισιοδοξίας για το μέλλον της χώρας μας, ή ακόμη έργο αφύπνισης (για να μη πω ξεσηκωμού!) του λαού μας. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει Έλληνας θεατής που δεν ένιωσε αυτό το σκούντημα στην πλάτη, που δεν "άκουσε" αυτό το "ξύπνα ρε", που δεν παραλλήλισε την τότε πολεμική κατοχή με τη σημερινή οικονομική. Θεωρώ ότι αυτός ήταν και ο απώτερος στόχος της ταινίας, και όχι η δημιουργία ενός ακόμη "ντοκυμαντερίστικου" ή πολιτικά στρατευμένου φιλμ, και ότι οι δυο δημιουργοί, αυθαιρετώντας ίσως και ξεφεύγοντας λίγο από την ακριβή απόδοση των γεγονότων (κάτι άλλωστε που συνηθίζεται στη σεναριακή συγγραφή, χάριν της κινηματογραφικότητας), πέτυχαν αυτόν ακριβώς το στόχο.

Να τη δείτε, Έλληνες!

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Έκθεση σπουδαστικών εργασιών του ΕΜΠ και εγκαίνια νέας στέγης της ΕΑΕ



Το Σάββατο 14 Απριλίου στις 6 το απόγευμα εγκαινιάστηκε η έκθεση σπουδαστικών εργασιών της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, που αφορούσαν τη μελέτη παραδοσιακών οικισμών της Άνδρου. Ταυτόχρονα εγκαινιάστηκε και η νέα στέγη της Εταιρείας Ανδρίων Επιστημόνων στο κτίριο της Ε.Ο.Χ.Α. στη Χώρα της Άνδρου, η οποία και θα φιλοξενεί την παραπάνω έκθεση για όλο το καλοκαίρι.

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

Περιφερειακό Πρωτάθλημα Νήσων Αιγαίου και Κρήτης - Ημέρα τρίτη

Χώρα Άνδρου 25 Μαρτίου


Την Κυριακή ολοκληρώθηκε το Περιφερειακό Πρωτάθλημα ιστιοπλοΐας στις κατηγορίες Laser 4.7 και Optimist και έγινε η απονομή των επάθλων. Δύσκολη, από πλευράς καιρού, υπήρξε και η τρίτη μέρα όπου όμως, σε αντίθεση με την πρώτη, ο αέρας ήταν αρκετά πεσμένος, με αποτέλεσμα να μην πραγματοποιηθούν ή ολοκληρωθούν όλες οι κούρσες της ημέρας. Βέβαια το αρχικό χρονοδιάγραμμα των αγώνων παρατάθηκε (βοήθησε σ' αυτό και η αλλαγή στη θερινή ώρα) και συνεχίστηκαν οι κούρσες και μετά τις 5 το απόγευμα, ώρα που αρχικά είχε προγραμματιστεί για τις απονομές των επάθλων. Έτσι, συνολικά έγιναν δύο ακόμη κούρσες για τα Laser και άλλες δύο για τα Optimist. Οι απονομές ξεκίνησαν στις 7 το απόγευμα και η εκδήλωση κράτησε μέχρι που σκοτείνιασε.


Οι θέσεις και οι διακρίσεις όλων των αθλητών του Ομίλου μας αναλυτικά, σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα είναι οι εξής. Στην κατηγορία Laser 4.7 (γενική):
- Κατιάννα Βασταρδή 3η θέση, 3ο βραβείο στη γενική, 1ο βραβείο στα κορίτσια
- Νίκος Βαλμάς 6η θέση
- Χαρίκλεια Βιδάλη 24η θέση.

Στην κατηγορία Optimist (γενική):
- Ελίζα Καραουλάνη 5η θέση
- Μαριλένα Μήλα 8η θέση
- Σοφία Καραουλάνη 12η θέση, 2ο βραβείο στα 11χρονα κορίτσια
- Άρης Μπίστης 15η θέση
- Ζαννής Μπατής 32η θέση, 3ο βραβείο στα 11χρονα αγόρια
- Νίκος Σαρρής 50η θέση
- Μάριος Γρηγοριάδης 57η θέση
- Λεμονιά Μπατή 58η θέση
- Στέλιος Τικόπουλος 70η θέση
- Νίκος Μαργιέτης 72η θέση

Δεν κατάφεραν να τερματίσουν, έδωσαν όμως το παρόν και έκαναν την πρώτη τους προσπάθεια οι νέοι και αρκετά μικροί αθλητές μας Δέσποινα και Χριστίνα Μπακάρα, Θεόδωρος και Γιώργος Βασιλικός, Μάρκος Στρατής, Γιώργος Καλλιβρούσης, Δημήτρης Βούλγαρης, Μαρίνα Ανύση. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλα τα παιδιά για την αξιέπαινη προσπάθειά τους , στους προπονητές Φώτη Σταυρίδη και Βασίλη Σταμούλη και στο προεδρείο του Ν.Ο.Α. για τη διοργάνωση του φετινού πρωταθλήματος. Ραντεβού για το επόμενο Περιφερειακό του 2019 στο Ηράκλειο. Πρώτα όμως, ραντεβού στη Λέσβο τον Ιούνιο για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα.



Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

Περιφερειακό Πρωτάθλημα Νήσων Αιγαίου και Κρήτης - Ημέρα δεύτερη

Χώρα Άνδρου 24 Μαρτίου


Ολοκληρώθηκαν κανονικά το Σάββατο οι οκτώ (4 + 4) κούρσες των Optimist και των Laser, που ήταν προγραμματισμένες για τη δεύτερη μέρα διεξαγωγής του Περιφερειακού Πρωταθλήματος. Βοήθησε και ο καιρός με ηλιοφάνεια και λιγότερο κρύο τις περισσότερες ώρες, αλλά και ευνοϊκότερο αέρα απ' ότι την Παρασκευή. Ακόμη και η συννεφιά, που πύκνωσε επικίνδυνα μετά το μεσημέρι, δεν έφερε βροχή παρά μόνο αφού είχαν ολοκληρωθεί όλοι οι αγώνες, και οι αθλητές μάζευαν πια τα σκάφη τους. Βέβαια η βροχή, που ήταν πιο έντονη αργά το απόγευμα, ήταν η αιτία να ματαιωθεί η λιτανεία, συνοδεία Φιλαρμονικής και λαμπαδηφορίας, της εικόνας της πολιούχου Παναγίας Θεοσκέπαστης, της οποίας ο εορτασμός συνέπεσε με τη δεύτερη ημέρα του πρωταθλήματος. Έτσι, οι αθλητές και οι επισκέπτες έχασαν μια πολύ ιδιαίτερη εκδήλωση για το νησί, στην οποία μάλιστα ήταν προγραμματισμένο να συμμετάσχουν και όλοι οι ιστιοπλοϊκοί  σύλλογοι με λαμπαδηφορία.

Έτοιμη η αγωνιστική ομάδα του Ν.Ο.Α. για τους αγώνες της δεύτερης ημέρας.

Δεν ματαιώθηκαν ωστόσο οι παράλληλες εκδηλώσεις του πρωινού της 24ως Μαρτίου. Έτσι, την ώρα διεξαγωγής των αγώνων είχαμε ταυτόχρονα και την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου στη Χώρα για την παρακολούθηση των εορταστικών εκδηλώσεων. Στα πλάνα του βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε, μεταξύ άλλων, τη φρεγάτα που ήταν αγκυροβολημένη  το διήμερο έξω από το λιμάνι της Χώρας, αλλά και την επίσκεψη του Προέδρου σ' αυτήν, την ώρα που τα αγωνιστικά σκαφάκια έχουν παραταχθεί στον αγωνιστικό στίβο κι ετοιμάζονται για την πρώτη εκκίνηση της ημέρας.

Επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στην αγκυροβολημένη φρεγάτα, δίπλα ακριβώς στο στίβο των αγώνων του Σαββάτου.

Πίσω στα αγωνιστικά τώρα, για να ρίξουμε μια ματιά στα του ομίλου μας.  Η προσωρινή κατάταξη λοιπόν για τους αθλητές του Ν.Ο.Α. διαμορφώνεται ως εξής:
 -στην κατηγορία Laser 4.7 και σε 6 συνολικά κούρσες, θέσεις 8, 9 και 26 (Βαλμάς, Βασταρδή και Βιδάλη αντίστοιχα)
 -στην κατηγορία Optimist και σε 5 συνολικά κούρσες, θέσεις 3, 7, 9, 15, 33, 42, 53, 62 και 67 (Καραουλάνη Ε., Μήλα, Μπίστης, Καραουλάνη Σ., Μπατής Ζ, Μπατή Λ., Σαρρής, Μαργιέτης και Τικόπουλος αντίστοιχα), ενώ οι υπόλοιποι δεν τερμάτισαν.

Με την ευκαιρία, να αναφέρω εδώ, αλφαβητικά, και τα ονόματα των 13 συλλόγων που συμμετέχουν στο φετινό πρωτάθλημα:
-Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Αγίου Νικολάου "Αίολος"
-Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Ηρακλείου
-Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Χανίων
-Μορφωτικός Εκπολιτιστικός και Αθλητικός Σύλλογος "Μ.Ε.Α.Σ. Ωλίαρος" Αντιπάρου
-Ναυταθλητικός Όμιλος Γαζίου Κρήτης
-Ναυτικός Όμιλος Άνδρου
-Ναυτικός Όμιλος Καρδαμύλων Χίου
-Ναυτικός Όμιλος Κω
-Ναυτικός Όμιλος Πάρου
-Ναυτικός Όμιλος Ρόδου
-Ναυτικός Όμιλος Σύρου
-Ναυτικός Όμιλος Χανίων
-Ναυτικός Όμιλος Χίου.


Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

Περιφερειακό Πρωτάθλημα Νήσων Αιγαίου και Κρήτης

Χώρα Άνδρου 23-24-25 Μαρτίου 2018

 

 

Ημέρα πρώτη

Ολοκληρώθηκαν οι κούρσες της πρώτης μέρας για τις αγωνιστικές ομάδες Optimist και Laser 4.7. Στο φετινό Περιφερειακό Πρωτάθλημα, το οποίο διεξάγεται στη Χώρα της Άνδρου, με συνδιοργανωτές το Ναυτικό Όμιλο Άνδρου, το Δήμο Άνδρου και την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία, συμμετέχουν 112 αθλητές στην κατηγορία Optimist και 44 στην κατηγορία Laser 4.7. Ο καιρός της Παρασκευής δεν ήταν και ο πιο ευνοϊκός, ο άνεμος ήταν μάλλον πιο ισχυρός από το αναμενόμενο, με αποτέλεσμα να διεξαχθούν δύο κούρσες για τα Laser και μία μόνο για τα Optimist. Στην τελευταία μάλιστα κατάφεραν να τερματίσουν εντός των χρονικών ορίων του αγώνα μόλις οι 40 από τους 112.

Η αγωνιστική του Ναυτικού Ομίλου Άνδρου σε αναμνηστική φωτογράφιση, τέσσερις μέρες πριν την έναρξη του Πρωταθλήματος.
Ο Ν.Ο.Α. συμμετέχει φέτος στο Πρωτάθλημα με 18 αθλητές, εκ των οποίων οι τρεις τρέχουν στην κατηγορία Laser. Αναλυτικά, στα προσωρινά αποτελέσματα της 1ης μέρας, οι τρεις του Ομίλου μας κατέλαβαν την 7η, 11η και 26η θέση (Βαλμάς, Βασταρδή και Βιδάλη αντίστοιχα). Στα Optimist, ο Όμιλος είχε 5 στους πρώτους 40 που τερμάτισαν κανονικά, στις θέσεις 3, 10, 15, 25 και 31 (Καραουλάνη Ε., Μήλα, Μπίστης, Καραουλάνη Σ. και Μπατής αντίστοιχα), στη μία και μοναδική κούρσα της ημέρας. Οι υπόλοιποι 13 δεν τερμάτισαν, όπως γράψαμε, εντός χρόνου. Περιμένουμε καλύτερο καιρό και περισσότερες κούρσες για το Σαββατοκύριακο.

Ακολουθεί βίντεο με αποσπάσματα της πρώτης μέρας.




Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Ιστιοπλοϊκοί αγώνες το Μάρτιο στην Άνδρο

Κάθε χρόνο, την περίοδο Φεβρουαρίου-Μαρτίου, η Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία διοργανώνει τα Περιφερειακά Πρωταθλήματα ανά την Ελλάδα στις μικρές κατηγορίες Optimist και Laser 4.7. Τη διοργάνωση στην κάθε Περιφέρεια αναλαμβάνει ο όμιλος που επιλέγεται κάθε φορά από την ΕΙΟ. Φέτος λοιπόν, για το Περιφερειακό Πρωτάθλημα Νήσων Αιγαίου και Κρήτης, τη διοργάνωση διεκδίκησε και πήρε ο Ναυτικός Όμιλος Άνδρου. Οι ημερομηνίες διεξαγωγής του Περιφερειακού θα είναι 23, 24 και 25 Μαρτίου. Αυτό σημαίνει τριπλή γιορτή για το νησί!

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Fontana vs... Caruso !!!

Πριν πάρα πολύ καιρό (ίσως να κοντεύουν δυο χρόνια...) είχα πέσει πάνω σε μια ανάρτηση στο G+ του κομματιού "Je crois entendre encore", άρια από το "Les pêcheurs de perles" ("Αλιείς Μαργαριταριών", όπως είναι γνωστή σε μας η όπερα αυτή του Ζορζ Μπιζέ), σε δυο εξαιρετικές ερμηνείες του Ενρίκο Καρούζο, του μεγαλύτερου ίσως τενόρου όλων των εποχών. Είχα σχολιάσει τότε ότι αυτή η υπέροχη μελωδία μου ήταν γνωστή όχι από την όπερα, αλλά από κάποιο παλιό ιταλικό ποπ τραγούδι των 60's. Έκανα μια σύντομη έρευνα στη δισκοθήκη μου χωρίς να εντοπίσω το κομμάτι, αν και ήμουν σχεδόν σίγουρος πως υπήρχε σε κάποιο παλιό 45αράκι. Δεν το έψαξα περισσότερο.

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Ένας δίσκος quiz...


Σερφάροντας, κατά τα γνωστά, στον "σωλήνα" (ελληνιστί: γιουτιούμπ), έπεσα σε μια audio ανάρτηση ενός από τα σούπερ αγαπημένα μου ελληνικά συγκροτήματα αγγλόφωνης ροκ στις δεκαετίες '80 & '90, των The Last Drive. Αυτό που μου τράβηξε την προσοχή δεν ήταν αυτό καθαυτό το γκρουπ (δεν εντυπωσιάστηκα καθώς έχω, ήδη από τότε, τη δισκογραφία τους σε βινύλια και cd), αλλά η εικόνα του βιντεοκλίπ: το χαρακτηριστικό εξώφυλλο της συλλογής "Gimmick" Compilation της γερμανικής δισκογραφικής Music Maniac, καθώς βρίσκεται, κι αυτή, στη δισκοθήκη μου. Και αποφάσισα να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα...

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Ένας θρύλος της ελληνικής post-punk 80's σκηνής

Δημιουργός της πιο χαρακτηριστικής ελληνικής ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρίας των 80's Creep Records, αλλά και ντράμερ τότε του δημοφιλέστερου γκρουπ της εταιρίας (και πολύ αγαπημένου μου...) Villa 21 (και από το '92 στους HeadQuake). Τον θυμήθηκα με αφορμή μια πρόσφατη ανάρτηση που είδα σε μια κοινότητα του G+ στην οποία είμαι μέλος και, όπως πάντα, με έπιασε και πάλι η νοσταλγία για τα παλιά, τότε που, σε κάποιες βινυλιότσαρκες (Ομόνοια - Πολυτεχνείο - Εξάρχεια), αναζητούσα με ανυπομονησία κάποια καινούργια κυκλοφορία της Creep. Ψάχνοντας λοιπόν πληροφορίες για τον Μπάμπη Δαλίδη έπεσα σε μια περσινή του συνέντευξη στο popaganda (με αφορμή τo Αφιέρωμα στις Δισκογραφικές Εταιρείες του ’80 που έγινε το 2016), την οποία και αναδημοσιεύω ευθύς αμέσως.

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Δηλητήρια, δαντέλες, μαύρο χιούμορ και ταλέντο

"Αρσενικό και παλιά δαντέλα"

Θεατρικός Όμιλος Άνδρου

3ο Διεθνές Φεστιβάλ Άνδρου


Από το Μάρτη ακόμη, όταν πληροφορήθηκα πως ο Θεατρικός Όμιλος Άνδρου προγραμμάτιζε να ανεβάσει το "Αρσενικό και παλιά δαντέλα" του Τζόζεφ Κέσελρινγκ, περίμενα με ανυπομονησία τη μέρα που θα παρακολουθούσα την παράσταση. Οι λόγοι ήταν δύο. Πρώτα πρώτα το συγκεκριμένο έργο είναι από τις αγαπημένες μου μαύρες κωμωδίες, που έχω πρωτογνωρίσει από την κινηματογραφική μεταφορά του 1944 από τον Φρανκ Κάπρα, με τον απολαυστικό Κάρι Γκράντ στον πρωταγωνιστικό ρόλο του ανιψιού Μόρτιμερ (Μορφέας στην ελληνική απόδοση-μεταφορά). Δεύτερος λόγος είναι η υψηλή, στα όρια επαγγελματισμού, ποιότητα των παραστάσεων του ΘΟΑ, τουλάχιστο τα τελευταία χρόνια που παρακολουθώ συστηματικά τη δουλειά τους. Μετά το απαιτητικό περσινό "Μεγάλο μας τσίρκο" του Καμπανέλλη, που συμμετείχε στο 2ο φεστιβάλ, κλήθηκαν φέτος να αποδώσουν ένα επίσης απαιτητικό έργο, και μπορώ να πω πως πέτυχαν απόλυτα το στόχο τους.

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

"Πέτρες στις τσέπες του"

...έβαλε ένας Ιρλανδός κομπάρσος, ο Σον, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων μιας χολιγουντιανής υπερπαραγωγής στην πατρίδα του, και βούτηξε στη θάλασσα. Έτσι λέει το στόρι του θεατρικού έργου που έδωσε τον τίτλο και στο άρθρο. Λέει ακόμη (αντιγράφω από το πρόγραμμα): "Ο Τσάρλι κι ο Τζέικ (σ.σ. οι δυο πρωταγωνιστικοί ρόλοι) είναι δυο ντόπιοι βοηθητικοί ηθοποιοί, δηλαδή extras… δηλαδή κομπάρσοι… δηλαδή οι άνθρωποι δεν έχουν στον ήλιο μοίρα… και συμμετέχουν στην ταινία." ... "Ο ψεύτικος κόσμος του Χόλυγουντ σε σύγκρουση με τη σκληρή πραγματικότητα μιας επαρχιακής πόλης, μέσα από τα μάτια 2 ανθρώπων, μέσα από τις ζωές 15 χαρακτήρων, μέσα από την απαξίωση και την καταξίωση, μέσα… μαζικής ενημέρωσης και μεταφοράς."

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

3ο Διεθνές Φετιβάλ Άνδρου

Εναρκτήρια συναυλία 29 Ιουλίου 2017


Πριν αρχίσω να γράφω αυτή την ανάρτηση, είχα σκεφτεί την εισαγωγική φράση, ωστόσο φαίνεται πως με πρόλαβε άλλος! Διαβάζοντας κάποια άρθρα σε ιστολόγια και εφημερίδες, σχετικά με τη συναυλία του Σαββάτου και κάποια παράλληλη εκδήλωση που έλαβε χώρα λίγες δεκάδες μέτρα πιο πέρα, την ίδια μέρα και ώρα, βρέθηκα μπροστά στην ίδια ακριβώς φράση: "Το 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Άνδρου ξεκίνησε συνεχίζοντας από εκεί που είχε σταματήσει το προηγούμενο". Η συγκεκριμένη φράση βέβαια είχε γραφτεί με τελείως διαφορετικό νόημα και ύφος, μάλλον αρνητικό θα έλεγα, από αυτό που πραγματικά συνέβη: ένας μεγάλος έλληνας δημιουργός έκλεισε το 2ο φεστιβάλ, ένας μεγάλος έλληνας δημιουργός άνοιξε το 3ο. Στις 3 Σεπτεμβρίου πέρσι είχε εμφανιστεί ο Θάνος Μικρούτσικος, μαζί με το Μίλτο Πασχαλίδη, στις 29 Ιουλίου φέτος άνοιξε αυλαία ο Σταμάτης Κραουνάκης.

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Άνδρος - Οι πρώτες συναυλίες του καλοκαιριού

Λίγες μόνο μέρες πριν την έναρξη του φετινού 3ου Διεθνούς Φεστιβάλ Άνδρου, το οποίο ανοίγει τις πύλες του στις 29 Ιουλίου με Σταμάτη Κραουνάκη, δόθηκαν στη Χώρα της Άνδρου δυο πολύ ενδιαφέρουσες συναυλίες, μία από καιρό αναμενόμενη με μεγάλο ενδιαφέρον, και μία έκπληξη της τελευταίας σχεδόν στιγμής! Κοινό χαρακτηριστικό των δύο συναυλιών ήταν η εμφάνιση για δεύτερη φορά στο νησί και των δυο καλλιτεχνών, αλλά και η guest εμφάνιση του του ενός στη συναυλία του άλλου! Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Περιφερειακό Πρωτάθλημα Optimist & Laser 4.7

Ναυτικός Όμιλος Άνδρου


Στην Κω έγιναν το περασμένο τριήμερο 24 με 26 Μαρτίου οι ιστιοπλοϊκοί Περιφερειακοί Αγώνες Νήσων Αιγαίου και Κρήτης 2017, των κατηγοριών Optimist και Laser 4.7. Στους αγώνες συμμετείχε, όπως κάθε χρόνο, και ο Ναυτικός Όμιλος Άνδρου, με αρκετές διακρίσεις, δηλαδή 4 κύπελλα και 3 προκρίσεις.

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

"Spatial Memory"

Μιας και βρέθηκα ξανά στην Αθήνα, δεν έχασα την ευκαιρία να επισκεφθώ μια έκθεση ζωγραφικής, η οποία ξεκίνησε πριν λίγες μέρες. Αφορμή μου έδωσε η ανάρτηση για την αναγγελία της έκθεσης που είδα σε τοπική ιστοσελίδα, καθότι ο δημιουργός Γιώργος Σαλταφέρος είναι Ανδριώτης. Δεν ήταν όμως η καταγωγή του καλλιτέχνη ο λόγος που επισκέφθηκα την έκθεση, άλλωστε προσωπικά δεν τον γνώριζα μέχρι χθες, εκτός μιας σύντομης γνωριμίας που είχαμε το καλοκαίρι. Ήταν κάποια σχόλια και, κυρίως, φωτογραφίες κάποιων έργων του, που μου κίνησαν το ενδιαφέρον.

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

"Waiting For Something"

Μπορεί το "Phos" του 1976 να θεωρείται ο δημοφιλέστερος και πιο επιτυχημένος δίσκος των Socrates, με μια εξαιρετική παραγωγή, πολύ καλύτερη από τις μέτριες των προηγούμενων δίσκων τους, από τον διεθνώς γνωστό ήδη τότε Βαγγέλη Παπαθανασίου, (βλέπε Aphrodite's Child), προσωπικά όμως βρίσκω πιο ενδιαφέροντα και συναρπαστικό τον αμέσως επόμενο, που ήρθε τέσσερα χρόνια αργότερα, και μετά από αρκετές ανακατατάξεις μελών. Ίσως γιατί τον πρωτάκουσα σαν νέα κυκλοφορία, μόλις είχε πρωτοβγεί. Ίσως πάλι για τον διαφορετικό ήχο του, αν και το γκρουπ δεν είχε τελικά ποτέ έναν αυστηρά καθορισμένο ήχο. Από τον πιο ψυχεδελικό ροκ ήχο του πρώτου τους άλμπουμ, στις πιο χαρντ ροκ φόρμες, το μπλουζ-ροκ, το progressive rock και μέχρι τον πιο ραφιναρισμένο και πιο πειραματικό ήχο του "Phos", με επιρροές από Χέντριξ, Κλάπτον και Led Zeppelin, το κοινό σημείο στη μουσική τους ήταν οι ελληνικοί, ηπειρώτικοι ήχοι (χαρακτηριστικότατο το "Mountains") και μια εν γένει ελληνικότητα, που ξεπηδούσε πονηρά μέσα από το κλασικό ροκ τους. αλλά και μέσα από το όνομα του γκρουπ, Socrates Drank the Conium, όπως ήταν αρχικά. Για τους χαρντ ροκ φανς τους μάλιστα, η εκλεπτυσμένη παραγωγή του Βαγγέλη θεωρήθηκε μέγα ολίσθημα, όπως ολίσθημα θεωρήθηκε και το εν λόγω άλμπουμ "Waiting for Something" του 1980.

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

"Ελλαδέξ"

"Λευκαίνει καλύτερα!"



Στην ελληνική, αλλά και όχι μόνο, δισκογραφία υπάρχουν κάποιες "ευτυχείς συγκυρίες", όπου οι συναντήσεις κάποιων δημιουργών έχουν δώσει σημαντικότατα έργα, ή, σε άλλες περιπτώσεις, έργα με κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Στη δεύτερη περίπτωση συγκαταλέγεται και τούτος ο δίσκος του 1975, αποτέλεσμα συνεύρεσης τριών ιδιαίτερων δημιουργών, οι οποίοι ωστόσο είχαν ήδη συνεργαστεί ξανά προηγουμένως, ανά δύο. Ο Γιάννης Λογοθέτης, σκιτσογράφος, στιχουργός αλλά και συνθέτης, γνωστότατος (και μη εξαιρετέος!) και ως Λογό, από τη μια, και ο Γιάννης Κιουρκτσόγλου, κιθαρίστας και συνθέτης - μέλος ενός ιστορικού συγκροτήματος, το "Κιου" των Πελόμα Μποκιού, έχουν συνεργαστεί ένα μόλις χρόνο πριν, σε άλλον ένα σατιρικό δίσκο με τραγουδιστή τον Ανδρεάδη, ως στιχουργός ο πρώτος, ως συνθέτης και ενορχηστρωτής ο δεύτερος. Παράλληλα, ο Κιουρκτσόγλου συνεργάζεται με το Δημήτρη Πουλικάκο για την ολοκλήρωση των ηχογραφήσεων και της παραγωγής του, ίσως, σημαντικότερου ελληνικού ροκ δίσκου (ο οποίος όμως θα κυκλοφορήσει την επόμενη χρονιά), "Μεταφοραί εκδρομαί ο Μήτσος". Σε αντάλλαγμα της συνδρομής του αυτής, ο Κιουρκτσόγλου ζητά από τον Πουλικάκο να ερμηνεύσει ένα καινούριο του τραγούδι. Ο Πουλίκας δεν πολυγουστάρει το κομμάτι που του προτείνει ο Κιουρκτσόγλου, υποχωρεί όμως τελκικά και κάνει τη χάρη στον "παραγωγό" του. Έτσι προκύπτει το "Ελλαδέξ", ο πιο ροκ δίσκος του Γιάννη Λογοθέτη!

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

"Split"

Είχα χρόνια να δω ταινία του M. Night Shyamalan, για να ακριβολογώ από το "Σκοτεινό χωριό" του 2004. Η αλήθεια είναι ότι ο ταλαντούχος Ινδός που με είχε ενθουσιάσει με την "Έκτη αίσθηση", μου άφηνε στη συνέχεια την αίσθηση ότι σε κάθε επόμενη ταινία του ήταν όλο και περισσότερο απογοητευτικός. Και, για να λέμε την αλήθεια, το πρόβλημα που έβρισκα στις παλιές ταινίες του ήταν το συχνά "ξενέρωτο" φινάλε μετά από δυο ώρες δυνατού θρίλερ. Ίσως έφταιγε το ότι δεν έβρισκε τον κατάλληλο τρόπο να παρουσιάσει την "αποκάλυψη" της πραγματικότητας πίσω από το μυστήριο που έκρυβαν φαινομενικά οι ιστορίες του. Σίγουρα πάντως, μετά τη θέαση της νέας του ταινίας, νομίζω θα πρέπει να ξαναδώ κάποιες παλιότερές του και να αναθεωρήσω τις βαθμολογίες που τους είχα δώσει τότε, σε γνωστό site. Και οπωσδήποτε, να ξαναδώ τον "Άφθαρτο" και, ίσως, να ανεβάσω τη βαθμολογία του από τα αρχικά 4/10.

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Blue Monday

Άκουγα το πρωί σε ραδιοφωνικό σταθμό ότι η σημερινή Δευτέρα έχει χαρακτηριστεί, από το 2005, ως "Blue Monday". Ο χαρακτηρισμός, λέει, οφείλεται σε έναν υπολογισμό που προκύπτει από κάποιον, αυθαίρετο προφανώς, μαθηματικό τύπο, ο οποίος, χρησιμοποιώντας παραμέτρους όπως οι καιρικές συνθήκες, χρέη που εκκρεμούν, οι μέρες που πέρασαν από τα τελευταία Χριστούγεννα, και μερικές ακόμη, δίνει ένα αριθμητικό αποτέλεσμα που δείχνει πόσο καταθλιπτική μπορεί να είναι μια συγκεκριμένη ημέρα του έτους. Με το μαθηματικό λοιπόν αυτό τύπο προκύπτει ότι, για τους κατοίκους του Βορείου ημισφαιρίου, η πιο καταθλιπτική μέρα του χρόνου είναι η τρίτη Δευτέρα του Ιανουαρίου.

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

ΚΑΛΗ (ΜΟΥΣΙΚΗ) ΧΡΟΝΙΑ!

Η μουσική είχε πάντα μια ιδιαίτερη θέση στη ζωή μου. Υπήρξα ανέκαθεν συστηματικός ακροατής (αν και ουδέποτε δημιουργός ή εκτελεστής, έστω κι αν κάποια στιγμή το προσπάθησα). Όσο μπορώ να έχω παιδικές μνήμες, θυμάμαι τον εαυτό μου να ακούει μουσική. Στην αρχή από το πικάπ του παππού -μιλάμε για ηλικία γύρω στα 3!- που είχα μάθει και το χειριζόμουν μόνος! Μετά από το ολόδικό μου πικάπ-βαλιτσάκι, που απέκτησα γύρω στα 5-6 χρόνια μου (και λέμε για τα σημερινά παιδιά και την ευκολία προσαρμογής τους με τη τεχνολογία από μικρή ηλικία, τελικά πάντα έτσι γινόταν, απλά οι δυνατότητες που είχαμε εμείς, ως παιδιά, να βρεθούμε με τέτοια γκατζετάκια στα χέρια μας ήταν πολύ πιο περιορισμένες). Στη συνέχεια από το δικό μου κασετόφωνο, το οποίο ήταν και ένα υποτυπώδες εργαλείο δημιουργίας (ηχογραφούσα, με πικάπ και μικρόφωνο, τα δικά μου, φανταστικά, "ραδιοφωνικά προγράμματα"!). Και πάντα, εννοείται, από κάποιο τρανζιστοράκι, από το οποίο και ενημερωνόμουν για ότι καινούριο κυκλοφορούσε στη δισκογραφική αγορά. Και αργότερα, που το "βαλιτσάκι" έγινε πλατώ, το κασετοφωνάκι ντεκ και το τρανζιστοράκι γουόκμαν, η μουσική συνέχισε να με συντροφεύει ασταμάτητα, παντού όπου έβρισκα ευκαιρία να ακούω.

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Η ιστορία που "έφαγε" ο "δαίμων"

Τις προηγούμενες δεκαετίες, στα τυπογραφεία κυκλοφορούσε ο γνωστός "δαίμων", που, σαν άλλος καλικάντζαρος, αρεσκόταν να ...ανακατεύει γράμματα, λέξεις, προτάσεις, κείμενα ολόκληρα, φωτογραφίες, διαστρέφοντας ή και καταστρέφοντας ολοσχερώς το περιεχόμενο του εντύπου. Στη σύγχρονη εποχή, που η αναγνωσιμότητα των εντύπων έχει μειωθεί δραματικά, ο "δαίμων των τυπογραφείων" δεν βρίσκει πια ενδιαφέρον στους χώρους αυτούς και έχει μετακομίσει στους ...servers των ιστοσελίδων!. Ένας τέτοιος δαίμων λοιπόν χτύπησε και το σέρβερ της google.gr και, όπως ήταν πεινασμένος, "έφαγε" μια ολόκληρη ανάρτηση από το ιστολόγιό μου!

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

(Σαν) συνέχεια από το προηγούμενο...

Πριν από δέκα χρόνια ακριβώς, στις 23 Νοέμβρη 2006, ξεκινήσαμε με ένα φίλο μια σειρά μουσικών εκπομπών σε τοπικό ραδιοσταθμό του νησιού. Ήταν δίωρες εβδομαδιαίες εκπομπές γενικού μουσικού περιεχομένου, με κύριο όμως άξονα τη μουσική που άρεσε περισσότερο και στους δυο μας: τη ροκ. Κύρια δομή των εκπομπών ήταν κάθε εβδομάδα ένα αφιέρωμα: σε μουσικά είδη, σε πορτρέτα καλλιτεχνών και συγκροτημάτων, σε παρουσιάσεις δίσκων, και σε ότι άλλο θα μπορούσε να αποτελέσει μια μουσική ενότητα. Είχε τίτλο "Το Ξεχασμένο Πηγάδι" (δανεισμένο από το ομότιτλο τραγούδι του Πουλικάκου) και έμεινε "στον αέρα" για τρία χρόνια, μέχρι τις 17 Δεκέμβρη του 2009.

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Η πρώτη "ραπ" κυκλοφορία

Το πασίγνωστο "Rapper's Delight" των Sugarhill Gang επίσημα θεωρείται ως η πρώτη χιπ-χοπ κυκλοφορία στην παγκόσμια δισκογραφία, που καθιέρωσε το ραπ ιδίωμα, στα τέλη του 1979. Επιπλέον, η Wikipedia αναφέρει ότι προηγήθηκε το "King Tim III (Personality Jock)" των Fatback, λίγους μήνες νωρίτερα (το οποίο προφανώς δεν γνώρισε επιτυχία, έτσι τα πρωτεία πήραν οι Sugarhill Gang). Υπάρχει όμως μια ηχογράφηση του 1965 (!) που άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί χιπ-χοπ! Και είναι πολλοί μουσικόφιλοι που συμφωνούν με την άποψη αυτή, αναμεσά τους και ο υπογράφων.

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

"Lonely is an eyesore"...

Αν θα θέλαμε να δώσουμε ένα σύντομο ορισμό του post punk, που να περικλείει όλη την ουσία του όρου ωστόσο, και ταυτόχρονα την εξέλιξη του είδους από τη δεκαετία του '80, υπάρχει μια μικρή λεξούλα: 4AD. Μιλάμε για την ανεξάρτητη βρετανική ετικέτα της δισκογραφικής εταιρίας Beggars Banquet, που δημιουργήθηκε στα 1980. Η 4AD στέγασε πολλά νέα ονόματα, δημιούργησε μια υποκατηγορία μόνη της όλων των νέων ρευμάτων της εποχής, post punk / dark / alternative / indie rock, και τελικά ένα μύθο γύρω της. Ακόμα και σήμερα, όταν ακούω για κάποια νέα κυκλοφορία με αυτή την ετικέτα, πάντα δείχνω ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Βλέπετε, οι ήχοι και τα ονόματα που βγήκαν από αυτή, σημάδεψαν ανεξίτηλα τα 80's, ειδικά αν ήσουν από εκείνους που τους άρεσε ιδιαίτερα ο σκοτεινός μεταπάνκ ήχος!

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

"Με μια πειρατική γαλέρα"...

Ένα από τα καλύτερα πράγματα που άκουσα (ΚΑΙ είδα) τη χρονιά που τελειώνει ήταν το ελληνικό χιπ χοπ συγκρότημα των Social Waste. Αν και, όπως ίσως θα έχετε καταλάβει, οι μουσικές προτιμήσεις μου έρχονται από παλιότερες δεκαετίες και μουσικά είδη, και τη σκηνή του χιπ χοπ γενικά δεν θα έλεγα ότι την παρακολουθώ, υπήρξαν κατά καιρούς ονόματα που μου τράβηξαν το ενδιαφέρον, ίσως και γιατί συνήθως είχαν να πουν και κάτι περισσότερο από το στάνταρ του είδους.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

"Μια τέτοια μέρα"

Έχει κολλήσει στο μυαλό μου όλο το απόγευμα ένα ποπ τραγούδι των 70's, από ένα σαρανταπενταράκι που βρίσκεται στη δισκοθήκη μου, "κληρονομιά", μαζί με αρκετά ακόμη, από ένα θείο μου. Το ερμηνεύει η Μαρίνα, μια ποπ τραγουδίστρια της εποχής (μιλάμε για 60-70) η οποία, αν και είχε όμορφη χροιά, δεν ευτύχησε να τραγουδήσει αξιόλογα τραγούδια. Το αντίθετο μάλιστα, οι επιλογές που έκανε (ή που της έκαναν) μάλλον την αδίκησαν. Φωτεινή εξαίρεση το σινγκλάκι αυτό, το οποίο έχει στην πρώτη πλευρά το "Κάτι άλλο μου θυμίζει", σύνθεση του Κώστα Τουρνά, ενώ "συμπλήρωμα" στην δεύτερη υπάρχει ένα διασκευασμένο τραγούδι, με ελληνικούς στίχους πάλι από τον Τουρνά, σύνθεση, σύμφωνα με την ετικέτα, κάποιου S. Sampaio, και τίτλο "Μια τέτοια μέρα". Είναι μάλλον το ομορφότερο τραγούδι που έχει ηχογραφήσει ποτέ η Μαρίνα, η ερμηνεία της είναι η καλύτερη που έχω ακούσει, νομίζω πως πρόκειται για τη μεγαλύτερη επιτυχία της, ενώ είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που ένα σινγκλ γίνεται επιτυχία με το τραγούδι της δεύτερης πλευράς!

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

I 'm Your FAN!!!

Πολλά άκουσα στα ραδιόφωνα, από το πρωί, πολλά διάβασα στα blogs και στους ιστότοπους, για τον ποιητή, το συγγραφέα, τον τραγουδοποιό, τον ερμηνευτή (όσο κι αν ο ίδιος δε θεωρούσε εαυτόν τραγουδιστή), τον άνθρωπο Leonard Cohen. Δεν θα γράψω άλλα, θα κάνω το αφιέρωμά μου αναρτώντας ένα άλλο αφιέρωμα, μουσικό, που κάποιοι άλλοι καλλιτέχνες έκαναν γι' αυτόν, ακριβώς 25 χρόνια πριν. REM, John Cale, Pixies, Nick Cave, James, Lloyd Cole, Ian McCulloch και πολλοί ακόμη, μαζεύτηκαν και κυκλοφόρησαν το Σεπτέμβρη του 1991 το tribute "I'm Your Fan - The songs of Leonard Cohen", ένα από τα καλύτερα cover albums που έχουν ηχογραφηθεί ποτέ! Και πώς θα μπορούσε να μην είναι, με τόσο δυνατό υλικό!

Καλό ταξίδι!


Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

"Θερμές" νύχτες

Το καλοκαίρι του '67 έμεινε γνωστό ως "Το καλοκαίρι της Αγάπης" (Summer of Love). Υπήρξε μια παγκόσμια κινητοποίηση, για το σταμάτημα του πολέμου του Βιετνάμ και για την Παγκόσμια Ειρήνη, από μεγάλες ομάδες νεολαίας. Όμως το επίκεντρο, η καρδιά των κινητοποιήσεων, και το μέρος που μάζεψε τον περισσότερο κόσμο, καμιά εκατοστή χιλιάδες, ήταν το Σαν Φρανσίσκο. "Γενιά της Αγάπης" (Love Generation) ονομάστηκαν, ήταν οι γνωστοί hippies, τα "Παιδιά των Λουλουδιών".

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

"Ντίλι ντίλι..."

Το παρακάτω μου ήρθε στο μυαλό μετά από σειρά γεγονότων. Κατά τα γνωστά, κοιτώντας αναρτήσεις στο google+ πριν λίγες μέρες, σχολίασα ένα μουσικό βίντεο, προσθέτοντας στη συνέχεια κι εγώ άλλο ένα του ίδιου καλλιτέχνη, που μου αρέσει πολύ, το οποίο αφηγείται μια ιστορία πολύ όμοια με μια που μας έλεγαν παλιά οι γιαγιάδες μας. Οι δύο ιστορίες ξεκινούν διαφορετικά, όμως η συνέχεια είναι πανομοιότυπη. Επίσης στην ελληνική εκδοχή, δεν είναι αθώο το ποντικάκι, όπως συμβαίνει στην ιταλική, καθώς είναι αυτό που ξεκινά όλο το κακό! Η γιαγιά μου λοιπόν μου έλεγε αυτό το "ποιηματάκι":

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2016

Φελίνι-Ρότα: αφιέρωμα

Ένα πολύ ενδιαφέρον τετραήμερο αποτέλεσε την ξεχωριστή, για το φετινό Φεστιβάλ Άνδρου, εκδήλωση. Όπως είχε υποσχεθεί από το ξεκίνημά του ο καλλιτεχνικός διευθυντής Παντελής Βούλγαρης, το φεστιβάλ αυτό θα είναι πολυθεματικό, δεν θα περιοριστεί δηλαδή στα τυπικά μουσική-θέατρο, και ήδη από το δεύτερο χρόνο του είχαμε τα πρώτα δείγματα. Υπήρξαν παραστάσεις χορού, κουκλοθεάτρου, όμως το τετραήμερο 1 έως 4 Αυγούστου απολαύσαμε ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα σε δύο δημιουργούς που αποτελούν σημείο αναφοράς για το ευρωπαϊκό (αλλά και όχι μόνο) σινεμά, ο καθένας στο είδος του! Φελινικές εικόνες ντυμένες με ήχους Νίνο Ρότα γέμισαν τις τέσσερις μέρες του διπλού αφιερώματος. Και δεν ήταν μόνο οι εντός Ανοιχτού Θεάτρου δραστηριότητες!

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

"Ο Θόδωρος και το Δίκανo"

Μόλις συνειδητοποίησα ότι χθες κλείσαμε ένα μήνα και μπήκαμε στο δεύτερο! Πρώτη Οκτώβρη αναρτήθηκε το εισαγωγικό σημείωμα σε τούτο το blog. Άντε άλλοι έντεκα, να γιορτάσουμε και την ετήσια επέτειο!

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016

Μια "underground" ιστορία 2

Πώς τελικά τα πάντα στον κόσμο τούτο είναι ένας κύκλος! Πώς έρχονται και δένουν διάφορα πράγματα μεταξύ τους! Αφορμή να συνεχίσω την "underground" ιστορία μου έδωσε μια ανάρτηση και κάποια σχόλια που έγιναν σ' αυτή, στο G+ του φίλου blog του Ποιητή-Πόε (του "POEt'S SOUND"). Αναφέρομαι σε ανάρτησή του για το νέο βίντεο των Merchandise, γκρουπ που ηχογραφεί στην 4AD, ετικέτα της Beggar's Banquet, το οποίο μου θύμισε εποχές 80's της θρυλικής εταιρίας. Μου θύμισε επίσης ένα κλιπ που είχα χρόνια να δώ, βρήκα κάποια στιγμή στο youtube και ανάρτησα πριν ένα περίπου μήνα στο G+. Αναφέρομαι στο ένα και μοναδικό σινγκλ που είχε βγεί από το ένα και μοναδικό άλμπουμ ενός, εφήμερου όπως αποδείχτηκε, γκρουπ που είχε σχηματιστεί από δύο αποχωρήσαντες, τον Πίτερ Μέρφι από τους Bauhaus και τον Μικ Καρν από τους Japan. Το σχήμα ονομαζόταν Dalis Car και ήταν ηχητικά ένα κράμα σχεδόν των δύο προηγούμενων γκρουπ. Το άλμπουμ λεγόταν "The Waking Hour" και κυκλοφόρησε το 1984 από την Paradox, ετικέτα επίσης της Beggar's Banquet, που δημιουργήθηκε ειδικά για την κυκλοφορία αυτή. Το σινγκλ ήταν το "The Judgement Is The Mirror":

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

Αλέξανδρος Καΐρης (1913-1943)


Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και μια ανάρτηση (απόσπασμα από το "ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ") που είδα στο G+, θα ήθελα να κάνω μια αναφορά σε έναν από τους πολλούς αφανείς ήρωες του πολέμου του '40, το συμπατριώτη μας Αλέξανδρο Καΐρη, ανεβάζοντας το παρακάτω βίντεο. Πρόκειται για τη βιντεοσκόπηση μιας εκδήλωσης που διοργανώθηκε πριν δυο χρόνια, στο Δημοτικό Θέατρο Άνδρου, από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μεσαριάς-Κουμανής. Ήταν μια εκδήλωση μνήμης για τον ήρωα που έφυγε στα 30 του χρόνια, στην οποία μίλησαν ο Διονύσης Ρηγόπουλος και ο Διαμαντής Μπασαντής. Προβλήθηκε επίσης απόσπασμα από το ντοκυμαντέρ "ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ" από το αρχείο της ΕΡΤ (παραγωγή 1985), όπου μιλά ο Ρήγας Ρηγόπουλος. Στην εκδήλωση, που πραγματοπιοιήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2014, συμμετείχε μουσικά και η Χορωδία Μαθητών Γυμνασίου & Λυκείου Άνδρου.

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

Μέγκλα και Τζάμπα

Τι μου ήρθε τώρα;! Εντελώς ξαφνικά θυμήθηκα μια ιστορία για δυο λέξεις σχετικές μεταξύ τους και αντίθετες, αντώνυμες θα τις λέγαμε στα Νέα Ελληνικά, που δεν είναι ελληνικές, ή μάλλον όχι ακριβώς ελληνικές. Είχα ακούσει πριν χρόνια κάποια ερμηνεία τους, δεν το έψαξα περισσότερο (μάλλον δεν μ' ενδιέφερε) και έμεινα εκεί. Τώρα λοιπόν που μου ξαναήρθαν στο μυαλό, είπα να το ψάξω λίγο. Ιδού τα αποτελέσματα.

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Όποιος δεν έχει μυαλό, έχει ...Google!

(για να ...παινέψουμε και το "σπίτι" μας, που μας φιλοξενεί)


Μου αρέσει (αν ίσως δεν το έχετε ακόμα καταλάβει) να γράφω ιστορίες. Απλές. Μικρές. Τα είπαμε και στο εισαγωγικό σημείωμα του ιστολογίου μου. Από τη μια θέλω να καταγράφω τις σκέψεις μου. Από την άλλη να κοινοποιώ μουσικές που μου αρέσουν. Τα συνδυάζω λοιπόν και τα δυο και τα αναρτώ. Όπως έκανα και στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση με τους Pigbag.