Πλούσιο και επετειακό το Έβδομο Φεστιβάλ Άνδρου

Για δεύτερο καλοκαίρι εν μέσω πανδημίας, το 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Άνδρου επιστρέφει πιο πλούσιο, σε αριθμό εκδηλώσεων, σε ποικιλία θεαμάτων αλλά και σε διάρκεια, από το αντίστοιχο περσινό, ενώ ταυτόχρονα δείχνει να στοχεύει πιο δυναμικά και σε κοινό μικρότερων ηλικιών. Με εργαστήρι και με παράσταση Καραγκιόζη, από τη μία, που απευθύνεται σε μικρά και "μεγάλα" παιδιά (έχω την αίσθηση ότι τα "παιδιά" που έχουμε μεγαλώσει με τον Καραγκιόζη θα τον απολαύσουμε ίσως περισσότερο!), αλλά και βραδιά χιπ χοπ, από την άλλη, που απευθύνεται προφανώς σε ένα ευρύ νεανικό κοινό (αλλά και σε "νέους" κάθε ηλικίας...), κάνει ένα νέο άνοιγμα και, ταυτόχρονα, δείχνει μια διάθεση να ανανεωθεί και να μας συντροφέψει για πολλά πολλά ακόμη χρόνια. Τη συνεχή διάθεση για ανανέωση την είχα ήδη επισημάνει και πριν δύο χρόνια, στο σχόλιό μου για το 5ο Φεστιβάλ του 2019, την πορεία αυτή όμως ανέκοψε την επόμενη χρονιά η πανδημία, με ένα "μουδιασμένο" και περιορισμένο, χρονικά και θεματικά, 6ο Φεστιβάλ. Φέτος όμως, δείχνει να επιστρέφει στην κανονικότητά του, με έντεκα, μέχρι στιγμής, (αν δεν προκύψει και κάποια δωδέκατη βραδιά-έκπληξη...) εκδηλώσεις στο εικοσαήμερο μεταξύ 1ης και 20ης Αυγούστου. Όλες οι προγραμματισμένες εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν, όπως συνήθως, στο Ανοιχτό Θέατρο Άνδρου.

Ένα κερδισμένο στοίχημα

Δεν θα ήθελα να κάνω αυστηρή κριτική στο έργο του Παντελή Βούλγαρη. Του Βούλγαρη που αγάπησα στο "Προξενειό της Άννας" και στο σουρεαλιστικό "Happy Day" (όχι, δεν ήταν η ταινία σουρεαλιστική, η ίδια η ιστορία ήταν...). Του Βούλγαρη που με απογοήτευε σε κάθε επόμενη ταινία του, που κάτι παραπάνω περίμενα κάθε φορά και που αυτό το παραπάνω δεν ήταν ποτέ αρκετό. Που κάθε επόμενη περίοδος ήταν καλύτερη από την προηγούμενή του, πιο ώριμη και ολοκληρωμένη, αλλά ποτέ αρκετά ούτε από το ένα ούτε από το άλλο. Του Βούλγαρη που πάντα πίστευα στις δυνατότητές του, και που σε κάθε νέα του ταινία ήθελα να είναι καλύτερος από αυτό που κάθε φορά ήταν. Που πάντα βαθμολογούσα με μεγάλο βαθμό, όχι τόσο γιατί αντιπροσώπευε απόλυτα την αξία της κάθε ταινίας του αλλά γιατί πίστευα ότι θα δικαιωνόμουν στην επόμενη. Τελικά ο Βούλγαρης ποτέ δεν έκανε την έκπληξη. Ούτε ακόμη με τις "Νύφες", μια ολοκληρωμένη ιστορία και μια άρτια παραγωγή.

Απολαυστική η εναρκτήρια του 6ου φεστιβάλ!

30 Ιουλίου, με μάσκες χειρουργικές και τις απαραίτητες αποστάσεις, σήκωσε αυλαία το 6ο Διεθνές Φεστιβάλ Άνδρου. "Να δω τα πρόσωπά σας χωρίς μάσκες!" ήταν η ευχή και ο χαιρετισμός από τον καλλιτεχνικό διευθυντή Παντελή Βούλγαρη, λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει "Το παγκάκι", λίγο πριν βγει στη σκηνή του Ανοιχτού Θεάτρου Άνδρου ο Γιώργος Κιμούλης και, στη συνέχεια, και η Φωτεινή Μπαξεβάνη. 

Έναρξη για το 5ο Φεστιβάλ

"Αργά το απόγευμα, για άλλη μία φορά, να συναντηθούμε στο Ανοιχτό Θέατρο της Χώρας περιμένοντας να αρχίζουν να σβήνουν τα φώτα, να αφήσουμε στη μέση μία φιλική κουβέντα για να ακούσουμε το ρυθμό της καρδιάς μας να συναντάει τις πρώτες στιγμές της νυχτερινής εμπειρίας.
Αφορμή το θέατρο, η μουσική, ο χορός και το δικαίωμα στο χειροκρότημα που το αξίζουν οι καλλιτέχνες που μας επισκέπτονται.
Ας νιώσουμε περήφανοι γι’ αυτά που έχουμε καταφέρει στα χρόνια της έντασης και της αμφισβήτησης."

Παντελής Βούλγαρης

"Το Τελευταίο Σημείωμα"

Φελίνι-Ρότα: αφιέρωμα

Ένα πολύ ενδιαφέρον τετραήμερο αποτέλεσε την ξεχωριστή, για το φετινό Φεστιβάλ Άνδρου, εκδήλωση. Όπως είχε υποσχεθεί από το ξεκίνημά του ο καλλιτεχνικός διευθυντής Παντελής Βούλγαρης, το φεστιβάλ αυτό θα είναι πολυθεματικό, δεν θα περιοριστεί δηλαδή στα τυπικά μουσική-θέατρο, και ήδη από το δεύτερο χρόνο του είχαμε τα πρώτα δείγματα. Υπήρξαν παραστάσεις χορού, κουκλοθεάτρου, όμως το τετραήμερο 1 έως 4 Αυγούστου απολαύσαμε ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα σε δύο δημιουργούς που αποτελούν σημείο αναφοράς για το ευρωπαϊκό (αλλά και όχι μόνο) σινεμά, ο καθένας στο είδος του! Φελινικές εικόνες ντυμένες με ήχους Νίνο Ρότα γέμισαν τις τέσσερις μέρες του διπλού αφιερώματος. Και δεν ήταν μόνο οι εντός Ανοιχτού Θεάτρου δραστηριότητες!

2ο Διεθνές Φεστιβάλ Άνδρου

Αν υπάρχει κάτι που οπωσδήποτε πρέπει να γράψω, ένα θέμα με το οποίο πρέπει να ξεκινήσω τούτο το ιστολόγιο, αυτό είναι σίγουρα το Φεστιβάλ Άνδρου, το οποίο, ήδη από τον δεύτερο χρόνο διοργάνωσής του, χαρακτηρίστηκε ως διεθνές, φιλοδοξώντας, τα επόμενα χρόνια, να αναδειχτεί σε μεγάλο καλλιτεχνικό γεγονός της χώρας. Με καλλιτεχνικό διευθυντή τον μεγαλύτερο εν ζωή Έλληνα σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη (γνωστό και ως κυρ Παντελή), και με έμφαση στην ποιότητα αλλά και την ποικιλία θεαμάτων, μας χάρισε ήδη δύο καλοκαίρια γεμάτα καλλιτεχνική δραστηριότητα, σε ένα νησί δυο μόλις ώρες από την Αθήνα, στο νησί μου, στην Άνδρο.