Υπέρβαση!

 Έτσι μόνο θα μπορούσε να αποκαλέσει κάποιος αυτό που κατόρθωσε η Φιλαρμονική του Μουσικού Συλλόγου Άνδρου (Μου.Σ.Α), το βράδυ της Κυριακής 28 Ιουλίου, ημέρα έναρξης του επετειακού 10ου Διεθνούς Φεστιβάλ Άνδρου. Ξεπερνώντας κατά πολύ τον εαυτό τους, έκαναν την κορυφαία μέχρι στιγμής εμφάνισή τους και απέδωσαν σαν επαγγελματίες στο απαιτητικό αυτό πρόγραμμα, το μεγαλύτερο νομίζω σε διάρκεια και έχοντας πλέον να παρουσιάσουν όχι ορχηστρικά θέματα αλλά τραγούδια, συνεργαζόμενοι με μια από τις κορυφαίες λαϊκές φωνές της ελληνικής δισκογραφίας, τον Γεράσιμο Ανδρεάτο. Το εγχείρημα είχε τις δυσκολίες του: συνεργασία/σύμπραξη ερασιτεχνών μουσικών με επαγγελματία τραγουδιστή, προσαρμογή του, κυρίως λαϊκού, ρεπερτορίου στους ήχους και τις διαφορετικές ενορχηστρωτικές απαιτήσεις μιας φιλαρμονικής ορχήστρας, διάρκεια προγράμματος μεγαλύτερη του συνηθισμένου.

Η συναυλία ήταν μια έκπληξη! Η Φιλαρμονική όμως μας έχει συνηθίσει στις εκπλήξεις. Από τη μια διαπιστώνουμε πως χρόνο με το χρόνο γίνεται αισθητά καλύτερη, έστω κι αν οι μουσικοί που την αποτελούν ανανεώνονται συνεχώς, πράγμα που σημαίνει ότι τα νέα μέλη ξεκινούν από την αρχή και πρέπει, σε σύντομο χρονικό διάστημα, να ακολουθήσουν τους υπόλοιπους, πράγμα καθόλου εύκολο. Από την άλλη, η ορχήστρα δεν εμμένει σε κάποιο ρεπερτόριο που λειτουργεί σαν κορμός σε κάθε εμφάνιση, αλλά εξερευνά κάθε φορά νέους μουσικούς χώρους, με τόλμη και τελικά και με... γοητεία! Δοκιμάζει, πειραματίζεται, ρισκάρει, και κάθε φορά το αποτέλεσμα είναι όλο και καλύτερο. Είναι μια φιλαρμονική ερασιτεχνών μουσικών, κατά μεγάλο μέρος μικρών ηλικιών (παιδιά και έφηβοι) που τίποτα πλέον δεν έχει να ζηλέψει από ορχήστρες επαγγελματιών.

Στο δια ταύτα τώρα, τη βραδιά της έναρξης του 10ου Φεστιβάλ Άνδρου, η Φιλαρμονική του Μου.Σ.Α. μας χάρισε ένα απολαυστικό πρόγραμμα βασισμένο κυρίως στο τραγούδι, για πρώτη φορά στην ιστορία της, και μάλιστα τολμώντας, όπως είπαμε, τη συνεργασία με το σπουδαίο λαϊκό ερμηνευτή Γεράσιμο Ανδρεάτο. Το πρόγραμμα, με τίτλο "Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε", παρμένο από το ομότιτλο τραγούδι του Δημήτρη Παπαδημητρίου (που πρωτοερμήνευσε δισκογραφικά ο Ανδρεάτος, και το οποίο ακούστηκε, όπως αναμενόταν, δύο φορές) περιλάμβανε συνθέσεις των μεγαλύτερων Ελλήνων δημιουργών, από ολόκληρο σχεδόν το φάσμα της ελληνικής μουσικής, όπως των Μίκη Θεοδωράκη, Μάνου Χατζιδάκι, Γιάννη Μαρκόπουλου και άλλων.

Τη Φιλαρμονική πλαισίωσαν, σε όσα τραγούδια είχαν τη σχετική ενορχηστρωτική απαίτηση, η Αλεξάνδρα Μητσοπούλου στο πιάνο (αλλά και στο τραγούδι σε κάποια κομμάτια) και ο Κάρολος Γιαγιάνης στο μπουζούκι. Και όπως πάντα, τη διδασκαλία και τη διεύθυνση της Φιλαρμονικής είχε ο Δημήτρης Σιδερής, ενώ φυσικά συμμετείχαν και οι άλλοι δύο δάσκαλοι της ορχήστρας Τάσος Βιτσεντζάτος (διδασκαλία χάλκινων) και Δημήτρης Βαρζαμπετιάν (διδασκαλία κρουστών).

Ο Παντελής Βούλγαρης

Ο Γεράσιμος Ανδρεάτος

 

 Να σημειώσω τέλος ότι την έναρξη του 10ου Διεθνούς Φεστιβάλ Άνδρου προλόγισε, όπως και κάθε χρόνο άλλωστε, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του φεστιβάλ σκηνοθέτης Παντελής Βούλγαρης.

Χριστουγεννιάτικο αντάμωμα στον πεζόδρομο της Χώρας

"Χριστουγεννιάτικο Αντάμωμα" ονομάστηκε φέτος η Λευκή Νύχτα στη Χώρα της Άνδρου, θεσμός που πρωτοξεκίνησε το 2014 με πρωτοβουλία του Δήμου Άνδρου, θεσμός που κάθε χρόνο, μέχρι και πέρυσι, διοργάνωνε ο Δήμος σε συνεργασία με Συλλόγους και άλλους φορείς. Φέτος, για πρώτη φορά, δεν ονομάστηκε "Λευκή Νύχτα". Φέτος, για πρώτη φορά, δεν οργανώθηκε από τον Δήμο Άνδρου. Φέτος, για πρώτη φορά, δεν έγινε το επίσημο άναμμα του Χριστουγεννιάτικου δέντρου στη μεγάλη πλατεία από το Δήμαρχο, για πρώτη φορά το δέντρο άναψε "ανεπίσημα" μερικές μέρες νωρίτερα. Φέτος, για πρώτη φορά, η Χώρα ήταν φτωχά στολισμένη και φωτισμένη. Όμως, και παρά το κρύο των ημερών, σύμμαχος των διοργανωτών και των δημοτών στάθηκε ο καιρός, καθώς την Παρασκευή το απόγευμα η βροχή σταμάτησε, το κρύο δεν ήταν πια τσουχτερό, ο αέρας είχε εξασθενήσει, και ο κόσμος κατέβηκε στην πρωτεύουσα του νησιού να κάνει τη βραδινή βόλτα του, τα γιορτινά ψώνια του, να διασκεδάσει με τις μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις και να ξενυχτήσει μέχρι αργά.

Πλούσιο και επετειακό το Έβδομο Φεστιβάλ Άνδρου

Για δεύτερο καλοκαίρι εν μέσω πανδημίας, το 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Άνδρου επιστρέφει πιο πλούσιο, σε αριθμό εκδηλώσεων, σε ποικιλία θεαμάτων αλλά και σε διάρκεια, από το αντίστοιχο περσινό, ενώ ταυτόχρονα δείχνει να στοχεύει πιο δυναμικά και σε κοινό μικρότερων ηλικιών. Με εργαστήρι και με παράσταση Καραγκιόζη, από τη μία, που απευθύνεται σε μικρά και "μεγάλα" παιδιά (έχω την αίσθηση ότι τα "παιδιά" που έχουμε μεγαλώσει με τον Καραγκιόζη θα τον απολαύσουμε ίσως περισσότερο!), αλλά και βραδιά χιπ χοπ, από την άλλη, που απευθύνεται προφανώς σε ένα ευρύ νεανικό κοινό (αλλά και σε "νέους" κάθε ηλικίας...), κάνει ένα νέο άνοιγμα και, ταυτόχρονα, δείχνει μια διάθεση να ανανεωθεί και να μας συντροφέψει για πολλά πολλά ακόμη χρόνια. Τη συνεχή διάθεση για ανανέωση την είχα ήδη επισημάνει και πριν δύο χρόνια, στο σχόλιό μου για το 5ο Φεστιβάλ του 2019, την πορεία αυτή όμως ανέκοψε την επόμενη χρονιά η πανδημία, με ένα "μουδιασμένο" και περιορισμένο, χρονικά και θεματικά, 6ο Φεστιβάλ. Φέτος όμως, δείχνει να επιστρέφει στην κανονικότητά του, με έντεκα, μέχρι στιγμής, (αν δεν προκύψει και κάποια δωδέκατη βραδιά-έκπληξη...) εκδηλώσεις στο εικοσαήμερο μεταξύ 1ης και 20ης Αυγούστου. Όλες οι προγραμματισμένες εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν, όπως συνήθως, στο Ανοιχτό Θέατρο Άνδρου.

Ετήσια συναυλία Φιλαρμονικής ΜουΣΑ: ένα χρόνο πριν

Στο φετινό, περιορισμένο λόγω μέτρων covid-19, καλλιτεχνικό πρόγραμμα του νησιού, δεν περιλαμβάνεται η καθιερωμένη ετήσια καλοκαιρινή συναυλία της Φιλαρμονικής του Μουσικού Συλλόγου Άνδρου, που συνήθως δινόταν (γύρω) στις 16 Αυγούστου. Η συναυλία αυτή μάλιστα είχε ενταχθεί τα τελευταία χρόνια στο πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Άνδρου (το οποίο επίσης φέτος θα είναι πολύ περιορισμένο, με μόλις τέσσερα θεατρικά και μία, διπλή, συναυλία), και μόνο πέρυσι είχε δοθεί νωρίτερα, πριν την έναρξη του φεστιβάλ, στις 26 Ιουλίου.

Άρωμα Κυκλάδων

Άρωμα Κυκλάδων χαρακτηρίζει το φετινό 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Άνδρου. Και οι λόγοι πολλοί. Ήδη η έναρξη έγινε με ένα Κυκλαδίτικο ερασιτεχνικό θεατρικό σχήμα, τη Λαϊκή Σκηνή Άνδρου, με τον "Πλούτο" του Αριστοφάνη, όπως ήδη έγραψα πριν λίγες μέρες, ενώ το φινάλε, που θα πραγματοποιηθεί στις 20 Αυγούστου, θα μας φέρει τον Θεατρικό Όμιλο Σύρου "Απόλλων" με την "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή. Ένα άνοιγμα προς τις υπόλοιπες Κυκλάδες που, όπως υποσχέθηκε ο καλλιτεχνικός διευθυντής Παντελής Βούλγαρης, θα είναι η αρχή για μια ευρύτερη συνεργασία με καλλιτεχνικά σχήματα και από άλλα γειτονικά μας νησιά.

Αλλά και η δεύτερη του φετινού φεστιβάλ πάλι άρωμα Κυκλάδων είχε, καθώς την Παρασκευή 2 Αυγούστου απολαύσαμε, υπό τη διεύθυνση του Νίκου Κυπουργού, την Ορχήστρα των Κυκλάδων, ένα μουσικό σχήμα που δημιουργήθηκε από το συνθέτη το 2010, από μια ομάδα ερασιτεχνών και επαγγελματιών μουσικών που ζουν στη Σύρο. Αλλά δεν απολαύσαμε μόνο αυτούς, καθώς ο Μουσικός Σύλλογος Άνδρου συμμετείχε στην παράσταση αυτή, τόσο με τα χορωδιακά τμήματά του όσο και με τη Φιλαρμονική του.

           

Με πολυμελή ορχήστρα αλλά και με πέντε φρέσκες πολύ καλές φωνές (Ρένα Βέργου, Γιάννης Γαραντζιώτης, Ελίτα Κουνάδη, Νίκος Στόκας και Έλσα Χαραλάμπους), το Ανοιχτό Θέατρο γέμισε με τις πάντα ξεχωριστές μελωδίες του Χατζιδάκι, του Θεοδωράκη, του Ξαρχάκου, του Μαρκόπουλου, του Σαββόπουλου, του Λοΐζου αλλά και νεότερων, όπως της Καραΐνδρου, του Ξυδάκη, του Παπάζογλου, του Κραουνάκη, του Καλατζόπουλου και φυσικά του Κυπουργού, μελωδίες που έχουν ντύσει μοναδικά δημιουργίες του Ελληνικού αλλά και του Διεθνούς κινηματογράφου. Μιλάμε για ταινίες του Κακογιάννη, του Κούνδουρου, του Καζάν, του Σακελλάριου, του Δημόπουλου, του Βούλγαρη, του Φέρρη, του Δαμιανού, του Παναγιωτόπουλου, αλλά και του Ντασέν, του Μακαβέγιεφ, του Λιούμετ, ταινίες που έχουν σφραγιστεί από τις μουσικές των σημαντικών αυτών Ελλήνων συνθετών.

Η απόδοση, τόσο των τραγουδιών όσο και των ορχηστρικών κομματιών, βρισκόταν σε πολύ υψηλά επίπεδα, η Παιδική, η Νεανική και η Μικτή Χορωδία Μου.Σ.Α. απέδωσαν μοναδικά τα τραγούδια στα οποία συμμετείχαν, ενώ δεν μπορώ να μην αναφερθώ ιδιαίτερα σε τρεις ξεχωριστές στιγμές της συμμετοχής του Συλλόγου. Στην πρώτη, η Φιλαρμονική Μου.Σ.Α. συνόδεψε δυναμικά, με τα κρουστά και τα πνευστά, την Ορχήστρα των Κυκλάδων στο "Τσίρκο του Νίνο", ένα φόρο τιμής του Κυπουργού στις μουσικές του Νίνο Ρότα από ταινίες του Φελίνι, ένα πολύ μικρό αφιέρωμα σε ένα τεράστιο κινηματογραφικό συνθέτη.

       

Στη δεύτερη, οι τρεις χορωδίες του Συλλόγου, Παιδική, Νεανική και Μικτή, ερμήνευσαν τα "Λουστράκια" από το "America America" του Ελία Καζάν.

           

Η τρίτη ξεχωριστή στιγμή ήταν το φινάλε της παράστασης με όλους τους συντελεστές επί σκηνής: την Ορχήστρα των Κυκλάδων, τα πνευστά της Φιλαρμονικής, τους πέντε τραγουδιστές και τις τρεις Χορωδίες του Μουσικού Συλλόγου, σε μια συγκινητική ερμηνεία στο ιδιαίτερα αγαπημένο "Μια πόλη μαγική" του Χατζιδάκι (ο οποίος, όπως ήταν αναμενόμενο, είχε τη "μερίδα του λέοντος" για μια ακόμη φορά σε αφιέρωμα Ελλήνων κινηματογραφικών συνθετών, με τα μισά από τα κομμάτια της βραδιάς! Μη ξεχνάμε άλλωστε πως ο Κυπουργός υπήρξε για χρόνια στενός συνεργάτης του Χατζιδάκι). Ένα φινάλε που δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερο και που άφησε μια υπέροχη γλυκιά ανάμνηση της συναυλίας τις επόμενες μέρες.

Να σημειώσω εδώ ότι για πρώτη φορά εφέτος η ετήσια καλοκαιρινή συναυλία της Φιλαρμονικής (από την οποία σύντομα θα έχω ολοκληρωμένο βίντεο) δεν πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του φεστιβάλ, αλλά λίγες μέρες νωρίτερα. Είναι η δεύτερη από τις τοπικές καλλιτεχνικές ομάδες, μετά το Θεατρικό Όμιλο Άνδρου, που βρίσκεται αυτή τη χρονιά εκτός προγράμματος, και είναι ίσως το μεγαλύτερο παράπονό μου για το φετινό 5ο Φεστιβάλ.

5ο Διεθνές Φεστιβάλ Άνδρου

Από τον περασμένο Σεπτέμβρη ακόμη ήθελα να γράψω, και μάλιστα το είχα ξεκινήσει, για τα πρώτα τέσσερα χρόνια του Διεθνούς Φεστιβάλ Άνδρου. Ενός φεστιβάλ που από την αρχή φιλοδόξησε να έχει αναφορές και πέρα από τα Ελληνικά σύνορα, εξ ου και ο τίτλος του. Έχοντας λοιπόν το φεστιβάλ ολοκληρώσει ένα πρώτο κύκλο, γνωριμίας περισσότερο με το κοινό, θεώρησα πως ήταν η σωστή στιγμή για ένα πρώτο απολογισμό. Όχι επίσημο, ούτε πλήρη, ούτε ενδεχομένως και αντικειμενικό. Προσωπική μου άποψη ήταν πως διαφαινόταν ότι από το επόμενο, δηλαδή το φετινό, καλοκαίρι θα διαμορφωνόταν ένας νέος χαρακτήρας στον τρόπο διοργάνωσης αλλά και στις καλλιτεχνικές επιλογές του θεσμού αυτού ώστε, αν η αλλαγή (η ωρίμανση αν θέλετε) αυτή πετύχαινε, τότε θα μπορούσαμε πλέον να μιλάμε για ένα εδραιωμένο και καταξιωμένο καλλιτεχνικό γεγονός, όχι μόνο στα στενά τοπικά πλαίσια της  Άνδρου, αλλά πραγματικά πανελλήνιας, ίσως και διεθνούς ακόμη εμβέλειας. Τελικά την ανασκόπηση αυτή δεν την ολοκλήρωσα ποτέ, αλλά νομίζω πως τώρα πλέον, μετά και από την ανακοίνωση των παραστάσεων του προγράμματος της 5ης σεζόν, είναι η κατάλληλη στιγμή. Και αυτό γιατί φαίνεται όντως η αλλαγή κατεύθυνσης που είχα από πέρισυ προβλέψει. Μια σημείωση άλλωστε στις γενικές πληροφορίες της ιστοσελίδας του φεστιβάλ το ξεκαθαρίζει: "Βασικός κορμός του Φεστιβάλ κάθε χρόνο είναι οι θεατρικές παραστάσεις."

Έχουμε λοιπόν ένα φεστιβάλ που, ενώ ξεκίνησε κυρίως με συναυλίες και λιγότερο με θεατρικά και χορό, εμπλουτίστηκε στο δεύτερο κιόλας χρόνο του με πολύ περισσότερες επιλογές: κινηματογραφικές προβολές, ζογκλέρ στους δρόμους της Χώρας, συναυλίες και σε άλλους χώρους εκτός του Ανοιχτού Θεάτρου, ακόμη και κουκλοθέατρο, για να επανέλθει το 2019 σχεδόν στη μορφή που το πρωτογνωρίσαμε, μόνο με λιγότερη πλέον έμφαση στα μουσικά. Η πρεμιέρα του ωστόσο το 2015 δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο δυναμική, και ταυτόχρονα η πρώτη από μια σειρά εκπλήξεων που ακολούθησαν: αν και δεν υπήρξα ποτέ ένθερμος θαυμαστής του συγκροτήματος Πυξ Λαξ αλλά και των μελών του στις προσωπικές καριέρες τους, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι με εξέπληξε ευχάριστα η εμφάνιση του Φίλιππου Πλιάτσικα μαζί με τον Γιάννη Μηλιώκα, σε ένα πολύ καλό live που εγκαινίασε το νέο θεσμό, έκπληξη που άφησε μεγάλες προσδοκίες για τη συνέχειά του. Από τον πρώτο κιόλας χρόνο διεξαγωγής του, το φεστιβάλ δε δίστασε να φιλοξενήσει και τοπικές καλλιτεχνικές ομάδες, όπως ο Θεατρικός Όμιλος Άνδρου (στις "Εκκλησιάζουσες" του Αριστοφάνη, στις 2 Αυγούστου) και η Φιλαρμονική του Μουσικού Συλλόγου Άνδρου, της οποίας η καθιερωμένη καλοκαιρινή συναυλία του 15αύγουστου εντάχθηκε στα πλαίσια του φεστιβάλ (για να βρεθεί για πρώτη φορά εφέτος ξανά εκτός των φεστιβαλικών εκδηλώσεων!). Άλλες ενδιαφέρουσες βραδιές του 1ου φεστιβάλ ήταν η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου "Τρωάδες" του Ευρυπίδη, η τζαζ συναυλία του σχήματος Trilogia (Τρανταλίδης, Σαμαράς, Κοντραφούρης), "Η γοητεία του θορύβου" με τον κρουστό Γεράσιμο Τσαγκαράκη και η συναυλία της Κατερίνας Πολέμη. Το ίδιο καλοκαίρι εμφανίστηκε και η Δήμητρα Γαλάνη με το σχήμα Chronos Quartet, ένα λάιβ που δε με άφησε ιδιαίτερα ικανοποιημένο, καθώς η εμφάνιση της Γαλάνη (μεγάλη ερμηνεύτρια που εκτιμώ ιδιαίτερα) ήταν κατώτερη των προσδοκιών μου.

Τον επόμενο χρόνο, όπως είπαμε, οι εκπλήξεις διαδέχονταν η μία την άλλη, και το φεστιβάλ "μεγάλωσε" γρήγορα, τόσο σε διάρκεια όσο και σε πλήθος αλλά και ποικιλία εκδηλώσεων, ξεκινώντας μετά τα μέσα Ιουλίου και τελειώνοντας θριαμβευτικά στις 3 του Σεπτέμβρη, με τη μουσική συνεύρεση του Θάνου Μικρούτσικου και του Μίλτου Πασχαλίδη. Από τις καλύτερες βραδιές εκείνης της χρονιάς ήταν ακόμη (από όσα άκουσα, καθώς δεν ήμουν παρών) η συναυλία της Άλκηστης Πρωτοψάλτη στις 13 Αυγούστου. Άλλες σπουδαίες μουσικές βραδιές ήταν η συναυλία Μανώλη Μητσιά - Γεωργίας Νταγάκη στις 30 Ιουλίου, και της Έλλης Πασπαλά στις 26 Αυγούστου με Ντέιβιντ Λίντς και Τάκη Φαραζή. Από θεατρικές παραστάσεις ξεχώρισαν η, με αμφιλεγόμενο αποτέλεσμα, μεταφορά της "Ορέστειας" του Αισχύλου, σε σύγχρονη εκδοχή από το σκηνοθέτη Γιάννη Χουβαρδά, με πολύ καλό ωστόσο καστ (Καραμπέτη, Μαρκουλάκης, Ψαρράς, Κουρής) στις 7 Αυγούστου, και η εκπληκτική προσέγγιση του Δήμου Αβδελιώδη στο αρχαίο κείμενο της "Απολογίας του Σωκράτη", στις 24 Αυγούστου, στην οποία διατήρησε αυτούσιο το αρχαιοελληνικό κείμενο του Πλάτωνα (με βοηθητική χρήση υπερτίτλων στα νέα ελληνικά). Ξεχώρισαν όμως και οι παραστάσεις των δύο τοπικών θεατρικών ομίλων, ο "Οιδίπους τύραννος" από τη Λαϊκή Σκηνή Άνδρου στις 20 Ιουλίου και "Το Μεγάλο μας Τσίρκο" του Καμπανέλλη από τον Θεατρικό Όμιλο Άνδρου στις 29 Ιουλίου. Άλλες παραστάσεις της ίδιας χρονιάς ήταν: ο Σύγχρονος χορός Opus, η ετήσια συναυλία της Φιλαρμονικής του Μουσικού Συλλόγου Άνδρου, Κουκλοθέατρο με εργαστήρι και παράσταση, Music and Dance Gala από την Εθνική Όπερα Παρισίων και πολυθέαμα από το Σύλλογο Ποντίων "Αργοναύται-Κομνηνοί".

Οι τέσσερις όμως μεγαλύτερες εκπλήξεις του 2ου Διεθνούς Φεστιβάλ ήταν:
-το τετραήμερο κινηματογραφικό αφιέρωμα 1 έως 4 Αυγούστου στους Φελίνι-Ρότα (με προβολή των ταινιών "Amarcord", "La Strada" και "Roma" τις τρεις πρώτες ημέρες και ένα μουσικό πολυθέαμα την τέταρτη, με μουσικές Νίνο Ρότα, με ακροβάτες και ταχυδακτυλουργούς που ξεκίνησαν από τους δρόμους της Χώρας για να συνοδέψουν τους θεατές μέχρι το θέατρο, προβολές βίντεο, την ορχήστρα του Νίκου Πλατύρραχου αλλά και τη συμμετοχή της Φιλαρμονικής του Μουσικού Συλλόγου,
-οι δύο εκτός Ανοιχτού Θεάτρου συναυλίες, δηλαδή το μπιτς-πάρτι των Γιάννη Γιοκαρίνη, Νίκου Ζιώγαλα, Γιάννη Μηλιώκα και Λάκη Παπαδόπουλου στις 17 Αυγούστου, στην πλωτή εξέδρα που στήθηκε στην παραλία Αγίας Αικατερίνης στο Κόρθι, και η arena-rock παράσταση Βασίλης και Γιάννης: "Άντε να λύσουμε..." (Παπακωνσταντίνου και Ζουγανέλλης) το επόμενο βράδυ στο Δημοτικό Στάδιο Άνδρου, και, πάνω απ΄ όλα,
-η καλύτερη, για μένα, παράσταση μέχρι σήμερα, σε αυτά τα τέσσερα χρόνια του φεστιβάλ, η εμφάνιση της μοναδικής Μαρίας Φαραντούρη, της μέγιστης, διεθνούς εμβέλειας, Ελληνίδας ερμηνεύτριας, στο Ανοιχτό Θέατρο Άνδρου, στις 27 Ιουλίου, μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση, εκπληκτικές ερμηνείες, υπέροχες μουσικές! Μπορώ πλέον, τρία χρόνια μετά, να επιμείνω στην αρχική μου εντύπωση, πως η εμφάνιση αυτή της Φαραντούρη ήταν το πιο συγκλονιστικό live που έχω δει ποτέ!!
Το 2ο Φεστιβάλ Άνδρου, άνετα νομίζω, κερδίζει, μετά απ΄ όλα αυτά, το χαρακτηρισμό του καλύτερου μέχρι στιγμής από τα τέσσερα!

Ένας μεγάλος Έλληνας δημιουργός έκλεισε το 2ο φεστιβάλ, ένας μεγάλος Έλληνας δημιουργός άνοιξε το 3ο, καθώς στις 29 Ιουλίου 2017 άνοιξε αυλαία ο Σταμάτης Κραουνάκης με τη μουσικοθεατρική παράσταση "ΟΛΟΙ ΕΝΑ"-Φίλα με, το συγκλονιστικότερο ίσως άνοιγμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Άνδρου στα τρία, έως τότε, χρόνια ύπαρξής του, και από τις καλύτερες μουσικοθεατρικές παραστάσεις που έχω δει, η οποία μου άλλαξε κατά πολύ και την άποψή μου για τα live του Κραουνάκη! Βραδιά-έκπληξη ήταν κι εκείνη στις 2 Αυγούστου, με βίντεο προβολή (από τις HD live μεταδόσεις της Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης) της παράστασης όπερας "Nabucco" του Γκιουζέπε Βέρντι με τον Πλάθιντο Ντομίνγκο. Μερικές ακόμη από τις παραστάσεις που απολαύσαμε το καλοκαίρι του ΄17 ήταν: οι "Πέτρες στις τσέπες του" της Μαρί Τζόουνς, ένα two-men show με τον Γιώργο Χρυσοστόμου και τον Μάκη Παπαδημητρίου στις 9 Αυγούστου, το απολαυστικό "Αρσενικό και παλιά δαντέλα" του Τζόζεφ Κέσελρινγκ από το Θεατρικό Όμιλο Άνδρου, η ετήσια καλοκαιρινή συναυλία της Φιλαρμονικής του Μουσικού Συλλόγου Άνδρου στις 16 Αυγούστου, και φυσικά η εξαιρετική παράσταση "Restart" του Νίκου Πορτοκάλογλου, με τους Ευγενείς Αλήτες και τη συμμετοχή της Αγάπης Διαγγελάκη (ένα ακόμη από τα κορυφαία live του φεστιβάλ) την αμέσως επόμενη ημέρα.

Από το 4ο Διεθνές Φεστιβάλ δεν είχα παρακολουθήσει πολλές παραστάσεις, οπότε θα σταθώ μόνο σε τρεις:
-μια εμπλουτισμένη κι εκσυγχρονισμένη απόδοση του "Ερωτόκριτου" του Βιτσέντζου Κορνάρου στις 13 Αυγούστου, μια καταπληκτική μουσικοθεατρική παράσταση με τους Χαΐνηδες και το χορευτικό-ακροβατικό σχήμα Κι όμΩς κινείται, παραγωγής του Φεστιβάλ Αθηνών,
-την ετήσια καλοκαιρινή συναυλία της Φιλαρμονικής Μου.Σ.Α. σε κοινή εμφάνιση με την ιστορικότερη φιλαρμονική της Ελλάδας, την Παλαιά Φιλαρμονική της Φιλαρμονικής Εταιρίας Κέρκυρας, στις 4 Αυγούστου,
-τη θεατρική παράσταση της κωμωδίας-σάτιρας του Αριστοφάνη "Βάτραχοι", με το πρωταγωνιστικό κουαρτέτο των Αντώνη Καφετζόπουλου, Λάκη Λαζόπουλου, Δημήτρη Πιατά και Σοφίας Φιλιππίδου, η οποία έριξε και αυλαία για το φεστιβάλ του 2018 στις 22 Αυγούστου.
Άλλες παραστάσεις που ανέβηκαν στα πλαίσια του 4ου Φεστιβάλ ήταν: "Η τελευταία μαύρη γάτα" του Ευγένιου Τριβιζά στις 26 Ιουλίου, η μουσική παράσταση "Αγάπη, love, amor" της Κατερίνας Πολέμη στις 30, Vagor & Bellavita "Dromocosmicas" στις 3 Αυγούστου, ο Γιώργος Νταλάρας και η ορχήστρα Εστουδιαντίνα στις 9, η "Ελένη" του Γιάννη Ρίτσου σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου στις 11, η "Ειρήνη" του Αριστοφάνη (Παιδικό θέατρο) στις 16, "Για όλη τη ζωή μας σου μιλώ" με την Ελευθερία Αρβανιτάκη στις 18, και "Τίμων ο Αθηναίος" του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ από το Θεατρικό Όμιλο Άνδρου (ο οποίος για πρώτη φορά εφέτος μένει εκτός προγράμματος και θα ανεβάσει χωρίς τη στήριξη του φεστιβάλ την καλοκαιρινή παράσταση που ετοιμάζει) στις 20 Αυγούστου.

Φτάνουμε λοιπόν φέτος στο πιο περιορισμένο πλέον θα έλεγα πρόγραμμα, και ως προς τη διάρκεια και ως προς το περιεχόμενο. Το φεστιβάλ ανοίγει αυλαία στις 31 Ιουλίου και ολοκληρώνει τις παραστάσεις του στις 20 Αυγούστου, με διάρκεια δηλαδή μερικές ημέρες λιγότερες ακόμη και από το προηγούμενο. Θεματικά, όπως έχουμε πει, το 5ο Φεστιβάλ δίνει το κύριο βάρος στο θέατρο (με έμφαση μάλιστα στο αρχαίο δράμα), αφού οι 6 από τις 11 βραδιές, μεταξύ αυτών η πρώτη και η τελευταία, περιλαμβάνουν θεατρικές παραστάσεις. Αυλαία λοιπόν έχουμε με δύο θεατρικούς ομίλους: το άνοιγμα από τη Λαϊκή Σκηνή Άνδρου στις 31 Ιουλίου με "Πλούτο" του Αριστοφάνη, και το κλείσιμο από το Θεατρικό Όμιλο Σύρου Απόλλων στις 20 Αυγούστου με "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή. Οι υπόλοιπες θεατρικές παραστάσεις του Αυγούστου είναι: "Ύψωμα 731" από το Θέατρο Πορεία στις 3, "Οιδίπους Τύραννος" του Σοφοκλή από τα Αθηναϊκά Θέατρα στις 10, "Θεογονία" του Ησίοδου από Patari Project στις 12 και "Το ευχαριστημένο", μεταφορά του ομότιτλου βιβλίου της Μαρίνας Καραγάτση σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, από το Θέατρο Πορεία στις 17.

Στα ενδιάμεσα των θεατρικών θα παρακολουθήσουμε, μέσα στον Αύγουστο, μουσικές παραστάσεις από: το Νίκο Κυπουργό και την Ορχήστρα των Κυκλάδων, με τη συμμετοχή των Χορωδιακών τμημάτων και της Φιλαρμονικής του Μουσικού Συλλόγου Άνδρου, σε μουσικές και τραγούδια από τον Ελληνικό και διεθνή κινηματογράφο στις 2, το Γιάννη Πάριο στις 5, και την Ελένη Βιτάλη (μαζί με Βιολέτα Ίκαρη και ΤΖΟΥΜ) στις 18, και χορευτικές παραστάσεις από: την Ομάδα CIE της Toula Limnaios στις 9, και το Μικροσκοπικό Θέατρο με την παράσταση "Adiós Niña" στις 14.

Αναλυτικά το πρόγραμμα του 5ου Διεθνούς Φεστιβάλ Άνδρου μπορείτε να το βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα του.

Καρναβάλι Άνδρου 2019

Με την ολοκλήρωση του μοντάζ και των τριών βίντεο, μπορώ πλέον να δημοσιεύσω μια ολοκληρωμένη ανάρτηση για το φετινό Καρναβάλι Άνδρου στη Χώρα, το πιο πετυχημένο από πλευράς κεφιού αλλά και προσέλευσης κόσμου τα τελευταία χρόνια. Αντίστοιχα βέβαια, από τις πληροφορίες που έχω, θα μπορούσα να πω το ίδιο και για το Κορθιανό Καρναβάλι, που όμως διεξάγεται ταυτόχρονα με της Χώρας, οπότε είναι πολύ δύσκολο να παρακολουθήσει κάποιος και τα δυο! Βασικός αρωγός στην αυξημένη προσέλευση ήταν σίγουρα ο καιρός, εντελώς ανοιξιάτικος εφέτος, με δυνατή λιακάδα, ασθενείς ανέμους και υψηλή για την εποχή θερμοκρασία, που έκανε πολύ κόσμο να βγει από το σπίτι του, ειδικά μετά από ένα μακρύ και βαρύ χειμώνα που προηγήθηκε, αλλά και πολλούς επισκέπτες να έρθουν στην Άνδρο, με τη βοήθεια και των αυξημένων ακτοπλοϊκών δρομολογίων του τριημέρου.

Συναυλία φιλαρμονικών στο Φεστιβάλ Άνδρου

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή (συνήθως αμέσως μετά το 15αύγουστο) ο Μουσικός Σύλλογος Άνδρου διοργανώνει την ετήσια καλοκαιρινή συναυλία της Φιλαρμονικής του, η οποία μάλιστα έχει πλέον ενταχθεί στο επίσημο πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Άνδρου, που διανύει αισίως τον τέταρτο χρόνο του. Εφέτος ο ΜουΣΑ μας ετοίμασε μια έκπληξη, τολμώντας και προσκαλώντας σε κοινή εμφάνιση την ιστορικότερη, αρχαιότερη αλλά και σημαντικότερη φιλαρμονική της Ελλάδας, την Παλαιά Φιλαρμονική (όπως είναι σήμερα γνωστή) της Φιλαρμονικής Εταιρίας Κέρκυρας, ενός μουσικοεκπαιδευτικού οργανισμού που ιδρύθηκε στην Κέρκυρα το 1840, έβαλε τις βάσεις και αποτέλεσε πρότυπο για τη δημιουργία πολλών αντίστοιχων συλλόγων σε ολόκληρη τη χώρα.

Η φετινή εμφάνιση όμως είχε και μία ακόμη ιδιαιτερότητα: οι δύο φιλαρμονικές, πριν δώσουν τη συναυλία τους στο Ανοιχτό Θέατρο Άνδρου, το Σάββατο 4 Αυγούστου στις 9 το βράδυ, έκαναν μια κοινή εμφάνιση-παρέλαση στον κεντρικό πεζόδρομο της Χώρας, λίγο μετά τις 8, πλημμυρίζοντας με ήχους όλα τα στενά της πόλης και εντυπωσιάζοντας τους πολλούς καλοκαιρινούς επισκέπτες του νησιού.

Από τη βραδιά αυτή είναι και το, άνω των 90 λεπτών, βίντεο που ακολουθεί.

Συναυλίες 3ου Διεθνούς Φεστιβάλ Άνδρου

Άνδρος - Οι πρώτες συναυλίες του καλοκαιριού

Λίγες μόνο μέρες πριν την έναρξη του φετινού 3ου Διεθνούς Φεστιβάλ Άνδρου, το οποίο ανοίγει τις πύλες του στις 29 Ιουλίου με Σταμάτη Κραουνάκη, δόθηκαν στη Χώρα της Άνδρου δυο πολύ ενδιαφέρουσες συναυλίες, μία από καιρό αναμενόμενη με μεγάλο ενδιαφέρον, και μία έκπληξη της τελευταίας σχεδόν στιγμής! Κοινό χαρακτηριστικό των δύο συναυλιών ήταν η εμφάνιση για δεύτερη φορά στο νησί και των δυο καλλιτεχνών, αλλά και η guest εμφάνιση του του ενός στη συναυλία του άλλου! Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Φελίνι-Ρότα: αφιέρωμα

Ένα πολύ ενδιαφέρον τετραήμερο αποτέλεσε την ξεχωριστή, για το φετινό Φεστιβάλ Άνδρου, εκδήλωση. Όπως είχε υποσχεθεί από το ξεκίνημά του ο καλλιτεχνικός διευθυντής Παντελής Βούλγαρης, το φεστιβάλ αυτό θα είναι πολυθεματικό, δεν θα περιοριστεί δηλαδή στα τυπικά μουσική-θέατρο, και ήδη από το δεύτερο χρόνο του είχαμε τα πρώτα δείγματα. Υπήρξαν παραστάσεις χορού, κουκλοθεάτρου, όμως το τετραήμερο 1 έως 4 Αυγούστου απολαύσαμε ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα σε δύο δημιουργούς που αποτελούν σημείο αναφοράς για το ευρωπαϊκό (αλλά και όχι μόνο) σινεμά, ο καθένας στο είδος του! Φελινικές εικόνες ντυμένες με ήχους Νίνο Ρότα γέμισαν τις τέσσερις μέρες του διπλού αφιερώματος. Και δεν ήταν μόνο οι εντός Ανοιχτού Θεάτρου δραστηριότητες!

2ο Διεθνές Φεστιβάλ Άνδρου

Αν υπάρχει κάτι που οπωσδήποτε πρέπει να γράψω, ένα θέμα με το οποίο πρέπει να ξεκινήσω τούτο το ιστολόγιο, αυτό είναι σίγουρα το Φεστιβάλ Άνδρου, το οποίο, ήδη από τον δεύτερο χρόνο διοργάνωσής του, χαρακτηρίστηκε ως διεθνές, φιλοδοξώντας, τα επόμενα χρόνια, να αναδειχτεί σε μεγάλο καλλιτεχνικό γεγονός της χώρας. Με καλλιτεχνικό διευθυντή τον μεγαλύτερο εν ζωή Έλληνα σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη (γνωστό και ως κυρ Παντελή), και με έμφαση στην ποιότητα αλλά και την ποικιλία θεαμάτων, μας χάρισε ήδη δύο καλοκαίρια γεμάτα καλλιτεχνική δραστηριότητα, σε ένα νησί δυο μόλις ώρες από την Αθήνα, στο νησί μου, στην Άνδρο.